«Να ξέρετε, αγαπητοί μου, ότι κανένας άνθρωπος δεν περνάει τη ζωή του χωρίς τον σταυρό του. Ο καθένας κουβαλάει κάτι αόρατο: έναν πόνο, έναν φόβο, έναν αγώνα που οι άλλοι δεν γνωρίζουν. Ο ένας κουβαλάει ένα βαρύτερο φορτίο, ο άλλος ένα ελαφρύτερο, αλλά όλοι πρέπει να περάσουμε από δοκιμασίες. Δεν επιτρέπεται να μας συντρίψουν, αλλά να μας διδάξουν να στηριζόμαστε στον Θεό. Όπως ακριβώς ο χρυσός καθαρίζεται στη φωτιά, έτσι και η ψυχή καθαρίζεται μέσα από τα βάσανα.
Πολλοί ρωτούν γιατί υπάρχει τόση ταλαιπωρία στον κόσμο και γιατί δεν γλιτώνουμε από τον πόνο. Η αλήθεια είναι ότι κανένα δάκρυ δεν πάει χαμένο και καμία δοκιμασία δεν είναι μάταιη. Η υπομονή είναι η δύναμη που μας κρατάει όρθιους όταν όλα φαίνονται να κλονίζονται. Δεν είναι αδυναμία να υπομένουμε, αλλά δύναμη. Στην υπομονή μαθαίνουμε να λέμε: «Κύριε, μείνε μαζί μου», ακόμα και όταν δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει.
Μην ξεχνάτε ότι όλα περνούν, τόσο οι χαρές όσο και οι λύπες. Αυτό που μένει είναι η ψυχή και ο τρόπος που έφερε αυτό που της δόθηκε. Αν φέρουμε τη δοκιμασία με ανταρσία, μας βαραίνει περισσότερο. Αν την φέρουμε με εμπιστοσύνη και ειρήνη, μετατρέπεται σε φως. Ο Θεός δεν κοιτάζει πώς Μεγάλος είναι ο σταυρός, αλλά πόση πίστη βάζουμε για να τον κουβαλήσουμε. Με προσευχή και υπομονή, κανένας άνθρωπος δεν μένει στο σκοτάδι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου