«Η άνοιξη έρχεται κάθε χρόνο με λουλούδια, φως και την υπόσχεση μιας νέας αρχής. Αλλά για μερικούς από εμάς, η λαχτάρα επιστρέφει μαζί της. Όταν η φύση ξαναγεννιέται, η καρδιά θυμάται αυτόν που μας δίδαξε να βλέπουμε την ομορφιά στα απλά πράγματα, τα χέρια που μας έντυσαν, μας παρηγόρησαν και μας σήκωσαν τόσες πολλές φορές. Η άνοιξη φέρνει όχι μόνο χρώμα, αλλά και αναμνήσεις.
Η μητέρα είναι σαν αυτή την εποχή: σιωπηλή, αλλά γεμάτη ζωή. Ακόμα και όταν δεν είναι πια μαζί μας, παραμένει σε όλα όσα είμαστε. Στον τρόπο που μιλάμε, στις χειρονομίες που κάνουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε, στη δύναμη να προχωράμε. Ένα δεδομένο λουλούδι, μια ακτίνα ήλιου, μια μυρωδιά φρέσκιας γης μπορεί να ξυπνήσει το πρόσωπό της στην ψυχή. Και τότε καταλαβαίνουμε ότι η αληθινή αγάπη δεν πεθαίνει, αλλά εδραιώνεται βαθιά και παραμένει.
Αυτή την άνοιξη, ας θυμόμαστε τις μητέρες μας με ευγνωμοσύνη και ειρήνη. Αν είναι μαζί μας, ας τις αγαπάμε περισσότερο. Αν είναι στον παράδεισο, ας τις κουβαλάμε στην προσευχή και στις καλές πράξεις που κάνουμε. Η άνοιξη ανθίζει στη φύση, αλλά και στην καρδιά, όπου η αγάπη μιας μητέρας δεν ξεθωριάζει ποτέ.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου