Εμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς.

 Εμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

Τήν ἐποχή ἐκείνη ἐμφανίστηκε στα χωριά τῶν Φαρσάλων ἡ ἁγία Παρασκευή σε σχῆμα μοναχῆς καί ζητοῦσε λίγο λάδι γιά τό μοναστήρι της. (Ἔλεγαν πώς κοντά στην Αθήνα ἦταν ἕνα μοναστήρι τῆς Ἁγίας,πού στα χρόνια τῆς Κατοχῆς δέν τοῦ ἔλειψε τό λάδι). Οἱ κάτοικοι, νομίζοντας ὅτι εἶναι καλογριά, ἄλλοι τῆς ἔδιναν καί ἄλλοι τήν ἔδιωχναν.

«Πέρασε καί ἀπό τό σπίτι μας», διηγεῖται ἡ ἀδελφή Εφραιμία. «Ανυποψίαστη ἡ μητέρα μου τήν φιλοξένησε με χαρά καί τῆς ἔδωσε καί ἀρκετό λάδι. Κατόπιν τῆς λέγει ἡ Ἁγία: “Φέρε μου τα κοριτσάκια σου νά τά σταυρώσω.

Μα τί εὐλογία ἦταν αὐτή! Την πλησιάσαμε καί μᾶς σταύρωσε στο κεφαλάκι. Το τί χάρη αἰσθανθήκαμε δέν λέγεται!»

Ένας ἄλλος ἔμπορος, ὅπως ξεγελοῦσε τούς ἄλλους, πῆγε να ξεγελάσει στο ζύγι καί τήν Ἁγία. Τήν ἴδια στιγμή ἔγινε τοπικός σεισμός καί τό πάτωμα ἔφυγε ἀπό τή θέση του. Έκτοτε το κατάστημα αὐτό ἔκλεισε καί δέν μπόρεσε να ξανανοίξει.

Μία γυναίκα πῆγε να δώσει λάδι στήν Ἁγία, ἀλλά ἐκείνη δέν τό δέχτηκε: «Δέν παίρνω ἀπό σένα, εἶπε, γιατί εἶσαι φόνισσα». Πράγματι, ἡ γυναίκα αὐτή, χωρίς νά τό γνωρίζει κανείς, είχε δηλητηριάσει το μικρό

παιδάκι της, ἐπειδή νόμιζε πώς δέν θά μποροῦσε νά τό θρέψει.

Ἡ Ἁγία πῆγε καί σ᾽ ἕνα σπίτι στήν ἄκρη τοῦ χωριοῦ ὅπου ζοῦσε μιά εὐλαβής χήρα μέ τά παιδιά της. Η γυναίκα αὐτή δέν ἔβλεπε σχεδόν καθόλου, ἀλλά εὐλαβής καθώς ἦταν, πῆγε νά δώσει λάδι στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Βάλε, καλύτερα, ἐσύ ἀπό τό λάδι αὐτό στό δοχεῖο σου γιά νά μήν μοῦ πέσει ἐμένα κάτω ἐπειδή δέν βλέπω». Τότε ἡ Ἁγία πῆρε τό λάδι, τήν εὐχαρίστησε καί τῆς σταύρωσε τά μάτια. Αμέσως ἡ γυναίκα αὐτή ξαναβρῆκε τό φῶς της καί ἔτσι δόθηκε μιά ἀκόμη ἀπόδειξη ὅτι ἦταν ἡ Ἁγία, ἡ ὁποία μάλιστα, καθώς ἔλεγαν οἱ χωρικοί, ἔμοιαζε πολύ μέ τήν εἰκονιζόμενη ἁγία Παρασκευή πού βρίσκεται σέ ἕνα ἐκκλησάκι τοῦ Σιτοχώρου, ἑνός κοντινοῦ χωριοῦ, κοντά στον σταθμό τοῦ τρένου.

Τά δύο ἀπό τά τέκνα τῆς γυναίκας αὐτῆς, μετά τό θαῦμα, θέλησαν να ἀφιερωθοῦν στόν Θεό ως μοναχοί. Αργότερα ὁ ἕνας ἀπό αὐτούς, ὁ Θωμᾶς Μαργαριτόπουλος, ἔγινε καί ἱερεύς στο χωριό, ὡς π. Θεωνᾶς, ὁ ὁποῖος λειτουργοῦσε μέ κατάνυξη καί πολλά δάκρυα. Λειτουργοῦσε στήν ἐκκλησία τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, λίγο έξω ἀπό τό χωριό, καί βοήθησε πνευματικά τους συντοπίτες του κατά τά δύσκολα χρόνια μετά τόν πόλεμο.

Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ.  ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.

ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗ.