Όμως καί ὁ μικρός Γεώργιος κινδύνεψε να χάσει την ζωή του, ἀλλά
σώθηκε μέ τή βοήθεια καί ἐπέμβαση τοῦ ἁγίου Γεωργίου, τοῦ προστάτου
του. Μᾶς διηγεῖται ἡ ἀδελφή Εφραιμία:
«Ἡ μάνα μου, ὅταν ὁ Γιῶργος ἦταν μωρό, εἶδε στόν ὕπνο της τον Αη-Γιώργη καί τῆς εἶπε: “Νομίζεις ὅτι ἐσύ φυλᾶς τό μωρό; Ὄχι, ὄχι! ἐγώ τό φυλάω
καί δέν πρόκειται να πάθει τίποτε. Πράγματι, σέ ἡλικία πέντε ἐτῶν συνέβη
τό ἑξῆς θαυμαστό γεγονός ὅταν ὁ Γιῶργος διασώθηκε ἀπό βέβαιο πνιγμό:
Ἔχουμε ἕναν ποταμό στο χωριό τον Ενιπέα .Όταν βρέξει, κατεβάζει καί ξύλα. Τότε
πολλοί φτωχοί τρέχανε στο ποτάμι μέ μιά πυρωστιά καί μόλις ἔβλεπαν ξύλο,
τό τραβοῦσαν ἔξω. Δέν ξέρω πῶς ἔγινε, μιά φορά βρέθηκε ἐκεῖ καί ὁ ἀδελφός
μου ὁ Γιῶργος. Ἐκεῖ, ὅπως στεκόταν στο χείλος τοῦ ποταμοῦ, γλίστρησε μέσα
καί τόν πῆρε τό ποτάμι. Κατά θεία οἰκονομία, ἕνας φτωχός ἐκεῖ πού ἔψαχνε
ξύλα, βλέπει στό νερό ἕνα μωρό νά τό παρασέρνει το ρέμα. Βάζει ἀμέσως
μέσα τήν πυρωστιά, τό ἄρπαξε καί τό 'βγαλε ἔξω. Τό γύρισαν ἀνάποδα καί
ἀπό μέσα του ἔβγαλε ἕναν κουβά νερό. Κι ὅμως, δέν ἔπαθε τίποτε. Δέν ἦταν
καθαρό θαῦμα τοῦ Ἁη-Γιώργη;
Ὁ πατέρας μου, ὅταν τό 'μαθε, κάλεσε ἀμέσως τον φτωχό καί τοῦ 'κανε
τό τραπέζι γιά νά τόν εὐχαριστήσει. Κατόπιν τοῦ λέγει: “Μέ ἕνα τραπέζι δέν
ξοφλούμε γιά τήν καλοσύνη πού μοῦ ἔκαμες. Θά σοῦ δώσω τό καλύτερό μου
κτῆμα ἔξω ἀπό τό χωριό, δεκαπέντε στρέμματα. Φτωχός εἶσαι, να ζήσεις καί
ἐσύ. Ἐκεῖνος, ὁ καημένος, ἀντέδρασε: “Όχι, κυρ- Γιοβάννη, ἐγώ δέν ἔκανα
τίποτε. Ὁ Θεός ἔσωσε τό μωρό. Ἁπλῶς ἔτυχε να βρεθῶ ἐκεῖ. Κι ὅμως ὁ πατέ
ρας μου ἐπέμενε καί τοῦ τό 'γραψε».
Ἐδῶ εἶναι νά θαυμάζει κανείς. Ποιός ἄλλος ἄνθρωπος στη θέση του,
θά ἔκανε τέτοια γενναιόδωρη εὐεργεσία καί μάλιστα οἰκογενειάρχης μέ
ἑπτά παιδιά!
Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ. ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.
ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου