Η έννοια του πλησίον όπως τη δίδαξε ο Χριστός.

Η έννοια του πλησίον  όπως τη δίδαξε ο Χριστός.  

 Όταν ο νομικός ρώτησε τον Κύριο, «και τις εστί μου πλησίον» (Λουκ.ι΄,29),τότε του έδωσε αφορμή να διδάξει τη γνωστή παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Μέσα από την παραβολή αυτή ξεκαθαρίζεται ποια είναι η έννοια του πλησίον.

Επειδή η παραβολή είναι γνωστή παραμένουμε στα σημεία που έχουν σχέση με το θέμα μας. «Τις ουν τούτων των τριών πλησίον δοκεί σοι γεγονέναι του εμπεσόντος εις τους ληστάς;» (Λουκ.ι´,36).

Εδώ ο Κύριος με την ερώτηση αυτή φανερώνει ότι πλησίον θεωρείται όχι αυτός που έπεσε στους ληστές, αλλά ένας από τους τρεις που τον συνάντησαν και αφήνει τον νομικό να τον βρει. Έτσι ο νομικός απαντάει, « ο ποιήσας το έλεοςμετ’ αυτού», δηλαδή   ο Σαμαρείτης.   Αυτό  το  δέχεται  ο Κύριος και του λέει, «πορεύου και συ ποίει ομοίως (Λουκ. ι΄,37), δηλαδή κάνε και εσύ ότι έκανε κείνος. Έτσι θα γίνεις πλησίον στους έχοντας ανάγκη.Είναι όμως γνωστό και κοινά αποδεκτό ότι ο καθαυτό καλός Σαμαρείτης είναι ο Ίδιος ο Χριστός. 

Καλείται  λοιπόν  ο   πιστόςπου θέλει να αγαπά τον πλησίον   να γίνει μιμητής και ακόλουθος του Χριστού. Τότε θα είναι και αυτός πλησίον στους άλλους.    Αφού όμως θα είναι αυτός πλησίον στους άλλους, τότε σε ποιον απευθύνεται  η εντολή αγαπήσεις τον πλησίον; Αυτή η εντολή, όπως και οι άλλες, δόθηκαν από το Θεό στους Ισραηλίτες.Μάλιστα δε ο Κύριος δεν την κατάργησε αλλά την υπογράμμισε περισσότερο και την συμπλήρωσε.  

Αυτή την εντολή ο Χριστός την τήρησε ο Ίδιος με όλο το έργο Του επί της γης. Την τήρησε όμως με το να γίνει ο Ίδιος πλησίον στους άλλους, όπως αναφέρθηκε  παραπάνω.Κατά συνέπεια όποιος γίνεται πλησίον στους άλλους ταυτόχρονα εφαρμόζει και την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον του. Για να γίνεται όμως πλησίον στους άλλους είναι ανάγκη να είναι  κοντά στο Χριστό,  σύμφωναμε το, «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιω. ιε΄,5).

Ιωάννης. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.