Μετεωρίτικοι Στοχασμοί
"Ματωμένες Ρίζες"
Χωρὶς ἀγῶνα, χωρὶς αἷμα, χωρὶς δάκρυ, μὴ ζητᾶς ἐλευθερία. Δὲν χαρίζεται. Δὲν πέφτει ὥριμη ἀπὸ τὸν οὐρανό.
Μετὰ τὴν παράβαση, ἡ γῆ τῆς καρδιᾶς μας ἔγινε ἄγρια. Ἀγκάθια βαθύρριζα, τριβόλια σκληρά, πάθη δυνατὰ σὰν αἰώνια δέντρα. Ποιός θὰ τὰ ξεριζώσει μὲ ξηρὰ χέρια; Ποιός θὰ λυτρωθεῖ μὲ χαμόγελο ἄκοπο;
Κλάψε! Ἀναστέναξε! Χῦσε δάκρυα ποταμούς! Ὁ πόνος τῆς μετανοίας εἶναι τὸ νερὸ ποὺ μαλακώνει τὴν πεπωρωμένη γῆ. Κι ὅταν τὸ χῶμα βραχεῖ ἀπὸ κλάμα εἰλικρινές, τότε, καὶ μόνο τότε, τὰ ἀγκάθια ξεριζώνονται μὲ εὐκολία.
Ὁ ἀγῶνας εἶναι σκληρός. Μὰ ἡ ἐλευθερία ἀξίζει κάθε ματωμένη παλάμη.
Ὁ Θεὸς μαζί μας.
π. Βαρλαὰμ Μετεωρίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου