Πριν από δεκαέξι χρόνια, ο γιος μου, ο Μαρκ, πέθανε σε ατύχημα σε οικοδομή. Η σύζυγός του, η Μελίσα, δεν περίμενε καν να καταλαγιάσει η σκόνη—άφησε την 2χρονη κόρη τους, την Έμμα, μαζί μου και έφυγε με έναν πλουσιότερο άντρα.
Μεγάλωσα την Έμμα στο απλό σπίτι του Μαρκ, δουλεύοντας επιπλέον δουλειές για να μην νιώθει παραμελημένη σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά. Είχαμε περιορισμένο προϋπολογισμό και η Έμμα δεν ζητούσε ποτέ πολλά, αλλά όταν ήρθε η ώρα για τον χορό της, ήθελα να την κάνω να νιώθει ξεχωριστή.
Έραψα ένα απαλό μπλε φόρεμα στην παλιά μου ραπτομηχανή. Όταν η Έμμα το δοκίμασε, τα μάτια της γέμισαν δάκρυα και ψιθύρισε: «Είναι το πιο όμορφο φόρεμα που έχω δει ποτέ».
Εκείνη την ημέρα, καθώς η Έμμα στριφογύριζε μπροστά στον καθρέφτη, ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα. Την άνοιξα και πάγωσα. Ήταν η Μελίσα.
Μπήκε στο σπίτι σαν βασίλισσα—επώνυμα τακούνια, άψογο μακιγιάζ, ένα βαρύ άρωμα γέμιζε το διάδρομο. Με ένα πονηρό, αναγκαστικό χαμόγελο, αγκάλιασε την Έμμα και είπε: «Σου έφερα ένα ξεχωριστό δώρο».
Άνοιξε το φερμουάρ ενός καλύμματος και αποκάλυψε ένα λαμπερό, εξαιρετικά ακριβό φόρεμα χορού. Με σχεδόν κρυμμένη περιφρόνηση, κοίταξε το φόρεμα που είχα φτιάξει και πρόσθεσε: «Δεν μπορείς να φορέσεις αυτό το παλιό πράγμα, αγάπη μου. Όλοι θα σε κοροϊδέψουν. Πάρε αυτό - ένα αληθινό φόρεμα».
Ένιωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, αλλά για μια στιγμή ήθελα να πιστέψω ότι είχε επιστρέψει για να επανασυνδεθεί με την κόρη της. Αλλά ξαφνικά, ένας ΦΑΚΕΛΟΣ γλίστρησε από την τσάντα της Μελίσα. Η Έμμα τον σήκωσε για να της τον επιστρέψει και είδε το όνομά ΤΗΣ πάνω του.
Το άνοιξε και έμεινε ΣΙΩΠΗΛΗ. Συνειδητοποίησε ότι τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ της Μελίσα ήταν πολύ πιο δυσοίωνα - και κατάλαβε ακριβώς γιατί είχε στήσει όλο αυτό το σόου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου