Αναμνήσεις του π. Ευθυμίου…
Θα ήθελα να πω δύο ιστορίες για τον π. Ευθύμιο – τη δική μου και του φίλου μου.
Μια μέρα, πήγα να δω τον πατέρα Ευθύμιο και ήθελα να ζητήσω την ευλογία του, αλλά εκείνη την εποχή, με απασχολούσαν διάφορες αμαρτωλές σκέψεις, και να τι συνέβη: Τον πλησίασα, και γύρισε μακριά μου, φαινομενικά απρόθυμος να με ευλογήσει. Ήμουν τόσο προσβεβλημένος που δεν τον ξαναπλησίασα εκείνη την ημέρα για να ζητήσω την ευλογία του. Και λίγο καιρό αργότερα, απεβίωσε.
(Πριν από αυτό, πάντα με ευλογούσε και πάντα μιλούσε με μεγάλη συμπόνια και προσοχή. Συχνά ζητούσα τις προσευχές του, και με βοήθησαν πολύ.)
Και τότε, την ημέρα του θανάτου του, είδα ένα όνειρο: πολλοί άνθρωποι στέκονταν μπροστά στη σκήτη. Ο πατέρας βγήκε έξω, κρατώντας αγριολούλουδα στα χέρια του. Ήρθε κοντά μου και με αγκάλιασε - τόσο ευγενικά, τόσο ευγενικά - με ευλόγησε και είπε: "Ας τραγουδήσουμε ένα τραγούδι!"
Και αρχίσαμε να τραγουδάμε ένα τραγούδι (έχω ξεχάσει ποιο τώρα). Οι άνθρωποι δεν το ήξεραν καλά, και αυτό τον λυπούσε. Προσπάθησα να τραγουδήσω μαζί του, και τραγουδήσαμε μαζί για λίγο. Με αγκάλιασε ξανά, και ξύπνησα... Το ίδιο πρωί, έμαθα ότι είχε αναχωρήσει για τον Κύριο...
Και η φίλη μου δεν είχε παιδιά.
Ήρθε στον πατέρα Ευθύμιο, έλαβε την ευλογία του και ζήτησε τις προσευχές του.
Τώρα έχει ήδη τρία παιδιά.
Υπηρέτρια του Θεού Ν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου