"Τὸ Ταξίδι τῆς Χάρης"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Ἀπὸ τὰ ἀπόκρημνα βράχια τῶν Μετεώρων, ὅπου ὁ οὐρανὸς φιλᾶ τὴ γῆ, ξεκίνησε ἕνα ἱερὸ ταξίδι. Τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ μεγάλου ρήτορα καὶ ποιμένα τῶν ψυχῶν, κατευθύνθηκε πρὸς τὶς Σέρρες.
Ἡ γριὰ Ἑλένη, μὲ τὰ γονατισμένα χέρια ἀπὸ τὴ δουλειὰ καὶ τὰ μάτια θολὰ ἀπὸ τὰ χρόνια, στεκόταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου. "Σαράντα χρόνια περίμενα αὐτὴ τὴ στιγμή," ψιθύρισε, καθὼς τὰ δάκρυα ἔτρεχαν στὶς ρυτιδιασμένες παρειές της.
Ὅταν ἡ ἱερὰ λάρνακα πέρασε, κάτι μέσα της ζωντάνεψε. Θυμήθηκε τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου ποὺ τῆς διάβαζε ἡ μακαρίτισσα ἡ μάνα της: "Μὴ φοβᾶσαι τὴν καταιγίδα· ὁ Θεὸς εἶναι τὸ λιμάνι σου."
Οἱ καμπάνες χτυποῦσαν, τὰ λιβάνια ἀνέβαιναν στὸν οὐρανό, καὶ χιλιάδες καρδιὲς χτυποῦσαν σὲ ἕναν ρυθμό - ρυθμὸ προσευχῆς, ἐλπίδας, ἀγάπης.
Ἕνα μικρὸ ἀγόρι τράβηξε τὸ χέρι τοῦ παπποῦ του: "Παπποῦ, γιατί κλαῖνε ὅλοι ἀπὸ χαρά;"
"Γιατί, παιδί μου, ἡ παρουσία ἑνὸς ἁγίου μᾶς θυμίζει ὅτι δὲν εἴμαστε ποτὲ μόνοι."
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ μνήμη τῶν ἁγίων δὲν εἶναι ἀναπόληση τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ ζωντανὴ παρουσία ποὺ φωτίζει τὸ σήμερα. Ἡ πίστη ἑνώνει τὶς γενιὲς καὶ γεμίζει τὶς καρδιὲς μὲ χάρη ποὺ ξεπερνᾶ τὸν χρόνο καὶ τὸν θάνατο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου