Απόσπασμα από: Στις θύρες της Αγίας Σαρακοστής (σ. 252-253) • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχαρού)

Ο Κύριος μας σώζει ελεύθερα όχι για τις εξωτερικές μας πράξεις ευλάβειας, όπως νηστεία ή προσκυνήσεις, αλλά για τη συγχώρεση που δίνουμε από την καρδιά μας στον συνάνθρωπό μας που μας πλήγωσε ή μας αδίκησε. Επαναλαμβάνουμε αυτή την αρχή κάθε φορά που προφέρουμε τα λόγια της προσευχής του Κυρίου: «και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. »

Εάν τρέφουμε αρνητικές σκέψεις, κακία ή πικρία εναντίον ενός αδελφού στην καρδιά μας, όλοι οι ασκητικοί κόποι της Μεγάλης Σαρακοστής θα είναι μάταιοι, και θα παραμείνουμε έξω από την υπέροχη κοινωνία της χάριτος αυτής της περιόδου. Ο Κύριος μας διατάζει να συγχωρήσουμε. Το θέλημα του Θεού, όπου κρύβεται μια αφθονία ζωής, εκφράζεται ξεκάθαρα. Αυτό που μένει είναι να συνεργαστούμε μαζί Του και να συμβάλλουμε με τον ασήμαντο ανθρώπινο παράγοντα μας. Προσπαθώντας να εκπληρώσουμε τις εντολές Του, αφομοιωθήκαμε στο μυστήριο του Σταυρού και της Ανάστασης του Κυρίου Ιησού, όπου αναπηδά η συγχώρεση και η χαρά της σωτηρίας Του.

Γνωρίζοντας ότι χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, τον ικετεύουμε να μας στείλει τη χάρη του Πνεύματος που δίνει δύναμη να συγχωρήσει τα πάντα, ώστε τίποτα να μην εμποδίσει τη συγχώρεση του πλήθους των δικών μας αμαρτιών. Οι πολλές θλίψεις και τα μακαρόνια δάκρυά μας επαναδιαμορφώνουν, ώστε να αποκτήσουμε θετική διάθεση προς όλους, γιατί όλοι είμαστε άνθρωποι σαν πάθη και «ακόμα και όπως μας συγχώρεσε ο Χριστός, έτσι και εμείς συγχωρούμε ο ένας τον άλλον, αν κάποιος έχει διαμάχη εναντίον κάποιου. »

— Απόσπασμα από: Στις θύρες της Αγίας Σαρακοστής (σ. 252-253) • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχαρού)

Βιβλίο αγοράς στο: essexmonastery.com