Χθες ρώτησα τον πατέρα Γαβριήλ της Σιχαστρίας ποια είναι η πιο σημαντική σκέψη για να ξεκινήσει αυτή η νηστεία. «Να έχετε πολλή υπομονή, όπως έλεγε ο Άγιος Κλεόπας, και προσευχή, μέσω αυτής ξεπερνάμε τα πάντα. Δείτε μόνο: όταν αντιμετωπίζετε δυσκολίες, κάντε το σημείο του σταυρού και πείτε: Ο Θεός να σας βοηθήσει! Αν περάσετε από τέτοιες δοκιμασίες, ο Θεός δεν είναι μακριά και θα σας βγάλει από την άβυσσο.
Είχα πολλές δυσκολίες στη ζωή μου, πολλούς πειρασμούς, αλλά δεν ξέχασα να κραυγάζω στον Σωτήρα, γιατί Αυτός είναι ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας. Όταν ήμουν άρρωστος έκραξα σε Αυτόν· όταν ήμουν υγιής, Του έδωσα δόξα που με έβγαλε από τις δυσκολίες. Και να, τα χρόνια πέρασαν, και ο Θεός ήταν υπομονετικός μαζί μου· είδε ότι ακόμα κραυγάζω σε Αυτόν στις δυσκολίες.
Όπως έλεγε ο Άγιος Κλεόπας, δεν χρειάζεται να μένεις γονατιστός όλη μέρα ή να νηστεύεις υπερβολικά, μέχρι να μην μπορείς πια. Ας είναι όλα υπολογισμένα! Προσεύχεσαι όσο μπορείς, γονατίζεις επίσης, στέκεσαι επίσης, ξαπλώνεις επίσης όταν είσαι άρρωστος. Η Αγία Γραφή λέει: ακόμα και όταν κάποιος είναι άρρωστος, προσεύχεται στο κρεβάτι του πόνου του. Είθε ο Θεός να σας χαρίσει υγεία και άφεση αμαρτιών! Και... συγχώρεσέ με κι εμένα!
Στο τέλος, μας ανέθεσε αυτό το έργο: «Φέρτε τον λόγο στον κόσμο, γιατί κάνει πολλά. Πράγματι, όπως λένε οι Πατέρες, αν δεν έχεις τίποτα να βοηθήσεις έναν άνθρωπο να βγει από το πρόβλημα, βοήθησέ τον έστω και με έναν λόγο. Δεν έχεις τίποτα να του δώσεις; Αλλά ίσως τον οδηγήσεις στο καλό. Οι γονείς μου με καθοδήγησαν κι εμένα, κοίταξα τι είχαν κάνει οι Άγιοι Πατέρες και προσπάθησα να ακολουθήσω τα βήματά τους. Σιγά, σιγά... δοξάζω τον Θεό που με έφερε ως εδώ. Αυτό είναι όλο που θα σας πω, προς το παρόν!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου