Ο Dan Millman σημειώνει: «Η Σάντρα ἀπό
τη Νέα Υόρκη μοῦ ἔστειλε την παρακάτω ἱστορία:
“Πρίν ἀπό χρόνια, συγκεντρώθηκαν ἕνα ἀπόγευμα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Chicago δημοσιογράφοι καί ἐπίσημοι γιά νά ὑποδεχθοῦν ἕνα νομπελίστα. Ἐκεῖνος κατέβηκε ἀπό τό τραίνο καί ἦταν ἕνας γιγαντόσωμος ἄντρας μέ πυκνά μαλλιά και μεγάλο μουστάκι. Ἄστραψαν τά φλάς καί οἱ ἐπίσημοι ἅπλωσαν τά χέρια λέγοντας πώς ήταν μεγάλη τιμή νά τόν γνωρίσουν. Ὁ ἐπιστήμονας τούς εὐχαρίστησε, κοίταξε πάνω ἀπό τά κεφάλια τους καί εἶπε,
Συγγνώμη, μισό λεπτό.
Διέσχισε τό πλῆθος μέ βιαστικό βῆμα καί πλησίασε μιά ἡλικιωμένη γυναῖκα πού ἀγωνιζόταν νά κουβαλήση δύο μεγάλες βαλίτσες. Ἔπιασε τίς βαλίτσες μέ τά μεγάλα χέρια του καί, μ᾿ ἕνα καλοσυνάτο χαμόγελο, συνόδευσε τή γυναῖκα στο λεωφορεῖο. Καθώς τή βοηθοῦσε νά ἐπιβιβασθῆ, τῆς εὐχή
θηκε καλό ταξίδι. Μετά στράφηκε στον κόσμο πού τόν εἶχε ἀκολουθήσει καί ζήτησε συγγνώμη πού τούς ἔκανε νά περιμένουν.
Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἦταν ὁ dr. Albert Schweitzer, ὁ διάσημος ἱεραπόστολος και γιατρός, πού πέρασε τη ζωή του βοηθώντας τούς φτωχότερους τῶν φτωχών
τῆς Ἀφρικῆς. Ένα μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ὑποδοχῆς εἶπε σ᾽ ἕνα δημοσιογράφο: Πρώτη φορά βλέπω κήρυγμα να περπατάη”»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου