Μικρές αλήθειες:

Μικρές ἀλήθειες:

 Στή ζωή συμβαίνει ὅ,τι καί

μέ τίς ζυγαριές: οἱ ἄδειοι δίσκοι ἀνεβαίνουν.

Ὅταν οἱ σκάλες τῶν ἐκκλησιῶν εἶναι φθαρμένες,

τῶν δικαστηρίων εἶναι χορταριασμένες.

Ὅπως ἀνέφερε ὁ ἀείμνηστος Δ. Παναγόπουλος:

Πολλοί θά χάσουν τόν Παράδεισο γιά 30 πόντους:

Ἡ γνῶσι περί Χριστοῦ (νοῦς) δεν κατεβαίνει στην

καρδιά ὡς ἀγάπη.

Ο ΛΥΧΝΟΣ!

«Μέθυσ᾽ ὁ Λύχνος κάποτε

μέ τό πολύ τό λάδι

κι ἔλεγε πώς ἐθάμπωνε

τ᾿ ἀστέρια κάθε βράδυ.

Μα ξάφνου μές στο δειλινό

φύσηξε τ᾿ ἀγεράκι

κι ἔσβυσε ἀμέσως τό φτωχό

κι ἄμυαλο Λυχναράκι!» 

ΉΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΏ ΕΚΕΊ!!!

Σήμερα συμπληρώνονται 12 χρόνια από την κοίμηση του πατρός Κυρίλλου Γεραντώνη. 🌷

Στο πασχαλινό βιβλίο της Άννας Ιακώβου «Πάσχα και ήμουν εκεί!» θα βρείτε στο τέλος του μια πολύ ξεχωριστή μαρτυρία του πατρός Κυρίλλου που αξιώθηκε θαυματουργικά να κρατήσει στα χέρια το τίμιο σώμα του Χριστού. Ένα συγκλονιστικό γεγονός μετά από το οποίο ο γέροντας μπορεί να πει «Ήμουν κι εγώ εκεί!» 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Με κείμενα απλά και κατανοητά η συγγραφέας Άννα Ιακώβου μεταφέρει τα παιδιά στην εποχή του Χριστού και στις μέρες της πρώτης Μεγάλης Εβδομάδας. Ντυμένα με τα ρούχα εκείνης της εποχής, βρίσκονται κοντά στον Κύριο και τους Μαθητές Του και βιώνουν με τρόπο πνευματικό τα συγκλονιστικά γεγονότα των Παθών και της Ανάστασης. 

Η εικονογράφηση της Αγγελικής Δελεχά είναι εξαιρετική, όπως άλλωστε ταιριάζει στο θέμα. Η σύλληψη των εικόνων και η λεπτομερής και υψηλής αισθητικής υλοποίησή τους είναι κάτι που θα συναρπάσει τα παιδιά. Παρά το γεγονός ότι το θέμα των Παθών του Κυρίου είναι δύσκολο στην παρουσίασή του σε αυτή την ηλικία, τόσο η συγγραφέας, όσο και η εικονογράφος το προσέγγισαν με πολλή τρυφερότητα και σεβασμό στην παιδική ψυχή.

Για παραγγελίες: https://bit.ly/40leI7S

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση: Eκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα,

Τηλ. 210 – 52 38 305,

info@stamoulis.gr,

www.stamoulis.gr

www.athospublications.gr

Ένας φιλάργυρος έγραψε τη διαθήκη του και άφησε κληρονόμο τον εαυτό του!

ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΙΑ 5

ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΙΑ 4

Μοναχός Νικόδημος Βουλκανιώτης (1909 – 1995):

Μοναχός Νικόδημος Βουλκανιώτης (1909 – 1995): Μία ἁγιασμένη μορφή εκοιμήθη πριν από 29 χρόνια

Του Αρχιμ. Ευθυμίου Θεοδωροπούλου (Βουλκανιώτου), Εφημερίου Ι. Ν. Αγίας Αικατερίνης Καλαμάτας

ΤΗΝ 20ΗΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΕΤΟΥΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΑΝΥΟΜΕ, ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ 29 ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ (+1995) ΕΝΟΣ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΡΕΤΟΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΣ ΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ, ΠΛΕΟΝ ΤΩΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΤΩΝ, ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΒΟΥΛΚΑΝΟΥ, ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ.

Ο Γέρων Νικόδημος (κατά κόσμον Νικόλαος Καράμπελας) εγεννήθη το έτος 1909 στο Αριοχώριον, του τέως Δήμου Άριος Μεσσηνίας, ένα μικρό και όμορφο χωριό επί του κεντρικού δρόμου προς Καλαμάτα, εύφορο και ανθηρό, το οποίον λόγω της θέσεώς του ουδέποτε παρήκμασε. Ο πατέρας του ήταν δημοδιδάσκαλος ενώ η μητέρα του ήταν επιφορτισμένη με την ανατροφή των παιδιών τους. Δεδομένης και της κατ’ οίκον παιδείας, την οποία, λόγω του διδασκάλου πατρός του απέκτησεν ο πατήρ Νικόδημος, αγαπούσε τα γράμματα και την μελέτη, την οποία δεν ελάττωσε μέχρι τα τέλη του. Μετά την δημοτική του εκπαίδευση ο Νικόλαος, δεν εσυνέχισε αυτήν περαιτέρω και παρέμεινε στο Αριοχώριον εργαζόμενος στην αγροτική οικογενειακή περιουσία. Ιδιαιτέρως ευλαβής και εργατικός νέος, φιλακόλουθος, με αγαθόν χαρακτήρα, ταπεινός και άκακος, εφαίνετο από νεαράς ηλικίας η διαδρομή που θα ακολουθούσε στην υπόλοιπη ζωή του.

Το έτος 1943, σε ηλικία 34 ετών και αφού είχε επιστρέψει από το μέτωπο της Αλβανίας, όπου είχε λάβει μέρος ως στρατιώτης, μεσούσης της γερμανικής Κατοχής, προσέρχεται στην πλησιόχωρον ανδρώα κοινοβιακή και ιστορική Ιερά Μονή του Βουλκάνου. Η Μονή, κατά την περίοδον εκείνη σύμφωνα και με την μαρτυρία του ιδίου, ευρίσκετο σε άνθιση με ικανό αριθμό πατέρων, υπό την πατρική καθοδήγηση του αειμνήστου και εμβληματικού Καθηγουμένου Δαβίδ Δημοπούλου, δραστηρίου ανακαινιστού αυτής, διακρινομένου δε διά την αγιότητα της βιωτής του.

Ο Νικόλαος, παρέμεινεν επί δύο έτη Δόκιμος και την 11ην Μαρτίου του 1945 εκάρη Μοναχός υπό του Γέροντός του Καθηγουμένου Δαβίδ, λαβών το μοναχικόν όνομα Νικόδημος. Μας εδιηγήτο ο ίδιος ότι, μετά την κουρά του ερώτησε τον Ηγούμενον: «Γέροντα τι σχήμα μου έδωσες; Και ο Γέρων Δαβίδ του απήντησε: Σε έκαμα τέλειον Μοναχόν». Όθεν, από τα λεγόμενά του εκαταλάβαμε ημείς οι νεώτεροι πατέρες, ότι είχε λάβει το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα των Μοναχών.

Ο πατήρ Νικόδημος έζησε στην Μονή του Βουλκάνου, κατά το παράδειγμα των αγίων Μοναχών και ασκητών των Συναξαρίων, πράγμα το οποίον διαπιστώσαμε εμείς οι νεώτεροι συμμονασταί του. Οι ώρες του ύπνου του ήσαν ελάχιστες, τον εβλέπαμε αλλά και τον ακούγαμε πολλές φορές, κατά την διάρκεια της νυκτός που επερνούσαμε έξω από το κελλί του, να είναι άγρυπνος, να προσεύχεται μεγαλοφώνως, να κάμνει μετάνοιες και πάντοτε μας εσυμβούλευε να μην παραλείπομε ποτέ τον κανόνα μας και καμμία ιερή Ακολουθία, πράγμα το οποίον ετηρούσε απαρεγκλίτως μέχρι τα γεράματά του. Ομιλούσε πάντοτε με συγκίνηση για τον Ηγούμενον Δαβίδ, τις αρετές που τον διέκριναν αλλά και την πατρική και αδιάλειπτη καθοδήγηση και πνευματική στήριξη στους πατέρες της Μονής. Η ευλάβεια του πατρός Νικοδήμου προς την Έφορον και Προστάτιδα της Μονής, Υπεραγίαν Θεοτόκον την Βουλκανιώτισσα, της οποίας το ιερόν και θαυματουργόν Εικόνισμα, ως τιμαλφέστατον θησαύρισμα κατέχει η Μονή, ήταν συγκινητική, καθ᾽ ο και ένδακρυς επροσκυνούσε πάντοτε την αγία Εικόνα. Ο Γέρων Δαβίδ, είχεν ορίσει ως εκκλησιαστικόν διακόνημα για τον πατέρα Νικόδημο την φροντίδα για την αγίαν Εικόνα και το κανδήλι Της, διακόνημα το οποίον μέχρι το τέλος της ζωής του ασκούσε μεθ’ ιεράς ευλαβείας και επραγμάτωνε μετά πολλής επιμελείας. Η πνευματική βιωτή του αυτή είχεν ως αποτέλεσμα, η φήμη του να επεκταθεί πέραν της Μονής και πολλοί ήσαν εκείνοι, οι οποίοι εσέβοντο αυτόν ως φωτισμένον και άγιον Μοναχόν, ο οποίος όμως πάντοτε απέφευγε τον έπαινο των ανθρώπων. Μελετητής των Πατέρων της Εκκλησίας μας με εμπειρία στα πνευματικά αλλά και με θεολογικές γνώσεις άριστες, έδιδε λύσεις σε πολλές από τις νεανικές μας απορίες και αναζητήσεις και συχνά ενοχλητικές ερωτήσεις προς αυτόν. Γνωστόν τυγχάνει και τούτο: Κάποτε, κατά την δεκαετίαν του 1980, είχεν επισκεφθεί τον Γέροντα ο Μεσσήνιος την καταγωγήν και αξιόλογος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών αείμνηστος Μάρκος Ορφανός, ο οποίος πολύ τον ηυλαβείτο∙ και στην μεταξύ των συζήτηση, ο πατήρ Νικόδημος έλυσε, καθ᾽ όσον πολύ ηγάπα να μελετά τους Πατέρας και την Παλαιάν Διαθήκην σε απόδοση και σχόλια του πατρός Ιωήλ Γιαννακοπούλου, ένα απορούμενον θεολογικόν ζήτημα, το οποίον είχεν ο καθηγητής και οι φοιτηταί του.

Ο Γέρων Νικόδημος έζησε την παρακμή της Μονής, ως ο παλαιότερος αδελφός της, και μαζί με τον Μοναχό Αμβρόσιο Κούσουλα εκ Μερόπης, εκράτησαν ανοικτή την Μονή πλέον της δεκαετίας, ως φρουροί Άγγελοι και άγρυπνοι λέοντες. Φύλαξ και προστάτης της ιεράς Εικόνος, την εφύλασσε τις νύκτες στο κελλί του, λόγω του μικρού της μεγέθους. Κατά την απόπειρα κλοπής Της, το έτος 1981, η ιερά Εικών της Θεοτόκου εσώθη θαυματουργικώς. Όταν οι λησταί παρεβίασαν το Μοναστήρι εισέβαλαν το πρώτον εις το κελλίον του τότε Ηγουμένου Παναρέτου Γεωργοπούλου εκ Μεσσήνης, τον οποίον έδεσαν με σύρμα και φίμωσαν το στόμα του για να μη φωνάζει, ζητώντας του την ιεράν Εικόνα. Μη ευρόντες την Εικόνα κατευθύνθηκαν προς το κελλίον του πατρός Νικοδήμου και υπό την απειλή μαχαιριού τον έδεσαν απειλώντας την ζωήν του για να τους παραδώσει την Είκόνα. Ο πατήρ Νικόδημος είχεν επάνω στο τραπέζι του κελλίου του εντός της θήκης της την Εικόνα, χωρίς αυτοί να το γνωρίζουν και παρ᾽ όλον τούτο χωρίς να το αντιληφθούν, τους έδωσε τα κλειδιά της Εκκλησίας και αφαίρεσαν εν αγνοία τους το αντίγραφον της Εικόνος από το προσκυνητάρι του Ναού. Ο πατήρ Νικόδημος εκατάφερε, μετά την αποχώρησή των, να λυθή και φοβούμενος μήπως οι λησταί αντιληφθούν ότι δεν επήραν την αυθεντικήν Εικόνα, πήρε το θαυματουργόν Εικόνισμα και το έκρυψε μέσα στα ράσα του και έτρεξε στο δάσος και εκρύβη εκεί μέχρι το ξημέρωμα, αγρυπνών και προσευχόμενος. Με δάκρυα ευχαριστούσε την Παναγία πάντοτε για το θαύμα αυτό λέγοντάς μας, πως η Υπεραγία Θεοτόκος εσώθη από τας χείρας των ασεβών ιεροσύλων.

Μεγάλη ήτο η χαρά του, όταν από το έτος 1978 και έπειτα, ανέλαβε την ηγουμενία της Μονής ο αδελφός αυτής και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμανδρίτης Ευστάθιος Σπηλιώτης (νυν Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης) εκ Βαλύρας, και άρχισε μία νέα πορεία για την Ιερά Μονή του Βουλκάνου,με την έλευση νέων Μοναχών και την ώθηση την οποίαν έδωσε ο νέος Ηγούμενος, λόγω και της λαμπρής αποδοχής και καταξιώσεώς του στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Μεσσηνίας και όχι μόνον. Με τον πατέρα Ευστάθιον ο Γέρων Νικόδημος συνεδέετο πνευματικώς από πολλών ετών, από τα μαθητικά και νεανικά χρόνια του τότε Κωνσταντίνου Σπηλιώτη, ο οποίος τακτικώς ανέβαινε πεζή στο Μοναστήρι αφού ευρίσκεται επάνω από το χωριό του την Βαλύρα. Ο πατήρ Ευστάθιος αγαπούσε ιδιαιτέρως τον Γέροντα Νικόδημον και αλληλογραφούσε μαζί του πολύ συχνά όταν ήταν φοιτητής στην Θεσσαλονίκη, αλλά και μετέπειτα, ως Κληρικός. Πάντοτε δε, αναφέρεται στο πρόσωπο του Γέροντος με έκδηλη συγκίνηση όταν τον μνημονεύει σε συζητήσεις του, ή όταν πολλές φορές τον ερωτούσαμε για αυτόν στις επισκέψεις του ως Μητροπολίτης στο Μοναστήρι μας.

Η ζωή όλων ημών των νεωτέρων Μοναχών πλησίον του Γέροντος, ήταν μία περίοδος ευλογημένης μαθητείας και επιβεβαιώσεως της ελλάμψεως του Πνεύματος του Θεού στους πιστούς υπηρέτες Του, ως εις τον άγιον Γέροντα Νικόδημον. Πάντοτε έλεγε ότι τα θαύματα της Παναγίας, τα οποία είχεν ιδεί ήσαν η παρηγοριά του ώστε να εντείνει τον αγώνα του και να εργάζεται την μοναχική άσκηση, ως γνήσιος εργάτης της υπακοής και της ταπεινώσεως προς όλους. Ευρισκόμενος πολλάκις εν ώρα Ακολουθίας μιλούσε μόνος του, ψιθυρίζων περί οσμής χρηστότητος, ότι δηλαδή του ερχόταν ουράνια ευωδία. Κάποτε, προσκυνηταί από την Καλαμάτα επεσκέφθησαν το Άγιον Όρος και συνήντησαν τον Άγιον Γέροντα Παίσιον για να πάρουν την ευχήν και την ευλογίαν του. Στην συζήτηση μαζί τους ο Άγιος Παίσιος τους ερώτησε από που ήρχοντο, και όταν εκείνοι απήντησαν ότι είναι από την Μεσσηνία, τους είπε σε κάπως έντονον ύφος: «Γιατί ήλθατε σε εμένα; Έχετε άγιον υπηρέτην του Θεού και εργάτην της αρετής στην περιοχή σας, τον Γέροντα Νικόδημον στην Μονήν του Βουλκάνου». Οι ίδιοι μας το εδιηγήθηκαν αργότερα ερχόμενοι στο Μοναστήρι.

Ο πατήρ Νικόδημος έζησε πενήντα χρόνια ως Μοναχός υπό την σκέπη της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας και παρά το ασθενικόν του σώματός του, η Παναγία τον επροστάτευσε ώστε όταν προσεβλήθη από καρκίνον του προστάτου, δεν εταλαιπωρήθη επί μακρόν και ενοσηλεύθη κατ᾽ ελάχιστον μακράν της Μονής, την οποίαν τόσον ηγάπησεν εκ νεαράς ηλικίας. Οι πατέρες με πολλήν αγάπην διηκόνησαν τον Γέροντα καθ’ όλην την περίοδον της ασθενείας του, μέχρις ότου οσιακώς και με το γλυκύτατον όνομα του Κυρίου Ιησού και της Κυράς της Παναγίας, όπως εσυνήθιζε να Την αποκαλεί, παρέδωκε την αγίαν ψυχήν του στα χέρια του Κυρίου του την πρωίαν της 20ης Φεβρουαρίου του έτους 1995.

Ας έχωμε όλοι μας την ευχήν του και ας είναι αιωνία η μνήμη του!

Ὁ Ἅγ. Παΐσιος τονίζει:

Ὁ Ἅγ. Παΐσιος τονίζει: «Ὁ Θεός μπορεῖ ὅλο

τόν κόσμο νά τόν κάνη πιστό σ᾿ ἕνα δευτερόλεπτο.

Να φωνάξη μιά φορά μέ βροντερή φωνή: "Η μετανοεῖτε ἤ θά γυρίσω τό κουμπί τῶν σεισμῶν στά 12

Richter”. Καί νά ἀρχίση σιγά-σιγά... Ἀλλά αὐτό δέν

ὠφελεῖ. Ὁ κόσμος ἔχει τά κουσούρια του καί θά δημιουργῆ καί στόν Παράδεισο πρόβλημα. Σέ αὐτή τή

ζωή δίνουμε ἐξετάσεις. Κόβουμε τα κουσούρια καί

περνᾶμε στόν οὐρανό. Καί τό καλό στόν ἄνθρωπο

εἶναι ὅτι ὁ Θεός τοῦ δείχνει ἀγάπη. Δέν εἶναι ὅπως

οἱ καθηγητές πού δίνεις ἐξετάσεις μιά, δυό, πέντε φορές καί σέ κόβουν. Ἐδῶ ἔχεις δικαίωμα μέχρι να πεθάνης νά δίνης ἐξετάσεις» 

البوصلة يجب ان تكون دوما نحو القدس .ومن بوصلته باتجاهات اخرى يجب ان يصوبها في الاتجاه الصحيح .

Historias de la vida de los padres egipcios, cuyos nombres no han llegado hasta nosotros. San Ignacio (Bryanchaninov)

Hablaron de cierto anciano que rezaba a Dios para que le mostraran los demonios. Fue seguido por una revelación: "No necesitas verlos". Pero el anciano siguió pidiendo lo mismo, diciendo: “¡Señor! Puedes cubrirme con Tu gracia de cualquier daño a la vista de los demonios. Dios abrió los ojos del anciano: vio demonios que, como abejas, rodeaban al hombre, rechinando los dientes contra él, y los Ángeles de Dios los reprendían .

Historias de la vida de los padres egipcios, cuyos nombres no han llegado hasta nosotros.

San Ignacio (Bryanchaninov)

☦️

ΝΕΟ ΒΙΒΛΊΟ.

Εγκόλπιον Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Ένα βιβλίο, με όλες τις Ακολουθίες του Νυχθημέρου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που θα σας εκπλήξει με την πρακτικότητά του.

Γιατί, έχει μικρό σχήμα και συγχρόνως είναι αναλυτικό και ολοκληρωμένο!

Χωρίς παραπομπές σε άλλες σελίδες και χωρίς περιττά στοιχεία.

Μια εργασία επισταμένη και πολυχρόνια, από τους πατέρες της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου, που θα διευκολύνει τον ιεροψάλτη και τον ιερέα.

Και βέβαια κάθε πιστός θα μπορεί να το έχει μαζί του στις Ακολουθίες και στον ναό και στο σπίτι.

Σχήμα 14×21, σελίδες 320

Πληροφορίες – Παραγγελίες:

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου: τηλ. 24930-61811

Βιβλιοπωλείο Μέλισσα, Αγίας Σοφίας 41, Θεσσαλονίκη τηλ. 2310-202600

Τιμή: 💰 15,00 € 

Παραγγελία στα ☎️ 2310202600 & 2310271484, είτε μέσω μηνύματος 📩 (info@melissabooks.gr, viber 6979202600, messenger της σελίδας μας) είτε μέσω 📲 eshop: https://agialydia.com/p/egkolpion-megalis-tessarakostis/

Γράφει ὁ Ἀλέξης Ἀδ. Κύρου:

Γράφει ὁ Ἀλέξης Ἀδ. Κύρου: «Ἰδού καί μία

χαρακτηριστική ἱστορία γιά τήν ἐντύπωσι πού μπο

ροῦσε νά προξενηθῆ ἀπό τό κατ᾽ ἐξοχήν ἐπιβλητικό

παράστημα τοῦ σημερινοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη

[Αθηναγόρου]: Περιόδευε κάποτε, ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, τίς πολιτεῖες τοῦ Νότου καί τό λεωφορεῖο, στό ὁποῖο ἐπέβαινε,

πούλμαν Greyhound ἔπαθε κάποια βλάβη.

Στον αὐτοκινητικό

σταθμό ἕνας μαῦρος ὑπάλληλός του σύρθηκε κάτω ἀπό τή μηχανή, γιά νά τήν ἐπιδιορθώση.

Πρός στιγμήν ἔστρεψε τα βλέμματά του πρός τά πάνω καί εἶδε τή σεβάσμια

κεφαλή τοῦ Ἀθηναγόρα πού χαμογελοῦσε καί εὐλογοῦσε. Τόση ὑπῆρξε ἡ συγκίνησί του ὥστε μπόρεσε νά ἀρθρώση μόνο τις λέξεις: "Jesus Christ!" καί ἀμέσως λιποθύμησε. Ὁ ἀγαθός Μαύρος εἶχε ἐκλάβει τόν Ελληνα ἀρχιερέα ὡς τόν Κύριό μας!» Ἑλκυστική ἡ ἱεροπρέπεια!

ΤΌ ΕΛΆΦΙ.

 «Τό Λάφι πού τό κυνηγοῦν

κρύβεται σ᾿ ἕνα Κλῆμα

κι ὡς πέρασαν οἱ κυνηγοί

ἀρχίζει εὐθύς —τί κρίμα!

τά φύλλα πού τό κρύψανε

μέ πεῖνα νά μασάη.

Τό ἀχάριστο! Προδόθηκε,

τό σκότωσαν καί πάει»

🇮🇸 «Το γοργόν και χάριν έχει». Ισλανδική παροιμία 👇

ΜΙΚΡΈΣ ΑΛΉΘΕΙΕΣ

Μικρές ἀλήθειες: «Ἡ κοινωνία ἀποτελεῖται

ἀπό δύο μεγάλες τάξεις. Ἀπ᾿ αὐτούς πού ἔχουν περισσότερο φαγητό ἀπ' τήν ὄρεξί τους κι ἀπ᾿ αὐτούς πού ἔχουν περισσότερη ὄρεξι ἀπό τό φαγητό τό ὁποῖο διαθέτουν».

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γράφει:

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γράφει: «Ποιός

εἶναι αὐτός πού ἔχωσε τό τάλαντο; Εἶναι ἐκεῖνος πού

φροντίζει μόνο γιά τή δική του ὠφέλεια, καί ὄχι γιά

τήν ὠφέλεια τῶν ἄλλων· εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχουν μυαλό εὐφυές καί ἐπιτήδειο, μεταχειρίζονται ὅμως τήν

εὐφυΐα καί τήν ἐπιτηδειότητά τους, ὄχι σε κοινωφελῆ

καί πνευματικά πράγματα, ἀλλά σέ πραγματεῖες καί

κοσμικές ὑποθέσεις· αὐτοί καταχώνουν τό τάλαντο

τοῦ Κυρίου τους στή γῆ: δηλ. σέ γήινα πράγματα,

κατά τήν ἑρμηνεία τοῦ Ἱεροῦ Θεοφυλάκτου»(

تذكر يا ايها الانسان انك من التراب والى التراب تعود ...لقطات من المدافن الارثوذكسية على جبل صهيون في القدس قبل قليل.

Ὁ Ἅγ. Αὐγουστίνος ἀναφέρει:

Ὁ Ἅγ. Αὐγουστίνος ἀναφέρει: «Ὁ λόγος τοῦ

Θεοῦ ἔχει χαμηλή θύρα. Γιά νά εἰσέλθη κανείς μέσα

ἢ πρέπει νά εἶναι παιδί ἤ πρέπει να σκύψη ταπεινά

την κεφαλή»

• «Οἱ ἀρετές ἄνευ ταπεινοφροσύνης εἶναι λάμπο

ντα ἐλαττώματα»

• «Ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ δέν ἦταν μόνο τό κρε-

βάτι ἑνός ἑτοιμοθανάτου, ἀλλά καί ἡ ἕδρα ἑνός διδασκάλου»

Ὁ Ἅγ. Παΐσιος σε διάλογο:

 Ὁ Ἅγ. Παΐσιος σε διάλογο:

«Γέροντα, γιατί νιώθουμε σήμερα οἱ ἄνθρωποι

ἀνασφάλεια;

Γιατί ὅλοι εἴμαστε ἀσφαλισμένοι! Ἀσφαλίζουμε τό

αὐτοκίνητό μας, τό σπίτι μας, τή ζωή μας. Κάνοντας, λοιπόν, τήν κοσμική αὐτή ἀσφάλεια νιώθουμε ἐντελῶς ἀνασφαλεῖς»

Μιά κοπελλίτσα ρωτάει τή φίλη της.

«Μιά κοπελλίτσα ρωτάει τή φίλη της.

—Γιατί ἡ γιαγιά σου διαβάζει συνέχεια τή Βίβλο;

-Ετοιμάζεται γιά τίς εἰσαγωγικές της εξετάσεις

στόν ἄλλο κόσμο».

«Δέν ἀνεβαίνουμε στόν οὐρανό χωρίς νά διασχισουμε τά σύννεφα».

ΑΛΉΘΕΙΕΣ!!!!

62. Ὁ Γέροντας τῆς Πάτμου Ἅγ. Ἀμφιλόχιος

ἀγάπη πρός τό Χριστό, δέν μποροῦμε νά κάνουμε

τίποτε. Είμασθε σάν τά πλοῖα πού δέν ἔχουν καύσι.

μα στη μηχανή τους»

63. «Ὁ ἀββᾶς Σισόης εἶπε· "Νά ζητᾶς τό Θεό καί

νά μήν ἐρευνᾶς ποῦ κατοικεῖ» 

64. Ἀλήθειες ἀπό τόν Ἅγ. Αὐγουστίνο:

«Ὁ Χριστός οἰκοδομεῖ τήν Ἐκκλησία Του ἀπό τά

συντρίμμια τοῦ οἴκου τοῦ διαβόλου»

«Ὅπως ἡ μηλιά εἶναι γεμάτη με φύλλα καί μῆλα,

καί τό ἁλώνι μέ ἄχυρο καί σιτάρι, ἔτσι ὁ κόσμος

εἶναι γεμάτος ἀπό πιστούς καί ἀπίστους»

Ἀλήθειες ἀπό τόν Ἅγ. Αὐγουστίνο:

Ἀλήθειες ἀπό τόν Ἅγ. Αὐγουστίνο:

«Ὅσοι δέν θέλουν νά σωθοῦν ἀπό τό Χριστό,

θα καταδικασθοῦν ἀπό τόν ἑαυτό τους»

«Νά εἴμασθε λιοντάρια στόν ἄμβωνα καί ἀρνιά

στό ἐξομολογητήριο» 

«Ὁ Ἰούδας εἶναι ἔνοχος γιά τό θάνατο τοῦ

Χριστοῦ, ἀλλά καί γιά τό θάνατο τοῦ ἑαυτοῦ του.

Φόνευσε τόν ἁγιότερο καί τό χειρότερο ἄνθρωπο»

Με ....αγαπάς....

Όπως σε κάθε σχολείο, έτσι και στο σχολείο του Χριστού έχουμε τελική εξέταση.  Σε αυτό, σε όλους θα τεθούν μόνο τρεις ερωτήσεις...

 Πρώτα.  Με αγαπάς?

 Δεύτερος.  Με αγαπάς?

 Και τρίτο... Με αγαπάς;

 ☦️ Αρχιμανδρίτης Βίκτωρ (Μαμόντοφ)

Είπε γέρων;Τι θα μείνει από εμάς σε 50 χρόνια; Η ψυχή. Ας την ταΐσουμε λοιπόν.

Έτοιμος να λάβει ρωσικό διαβατήριο ο Νεμάνια Κουστουρίτσα.

☦☦☦Έτοιμος να λάβει ρωσικό διαβατήριο ο Νεμάνια Κουστουρίτσα.

Θεωρεί την Ρωσία προστάτιδα όλων των ορθοδόξων καθώς και πατρίδα του.

Η όλη πορεία του έχει κυριολεκτικά δαιμονίσει τους δυτικούς,ειδικά από την στιγμή που βαπτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος.

Την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου (Đurđevdan) το 2005 ο Εμίρ Κουστουρίτσα βαπτίστηκε ως μέλος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με το όνομα Νεμάνια (Немања) στη μονή Σαβίνα του Μαυροβουνίου, κοντά στο Herceg Novi.

 Ο ίδιος δήλωσε "'Ο πατέρας μου πάντα περιέγραφε τον εαυτό του ως Σέρβο. 

Μπορεί να ήμασταν μουσουλμάνοι για 250 χρόνια, αλλά πριν από αυτό ήμασταν Ορθόδοξοι και βαθιά μέσα μας ήμασταν πάντα Σέρβοι.

Γίναμε μουσουλμάνοι δια της βίας μόνο για να γλιτώσουμε από τους Τούρκους.""

Τονίζει ὁ Ἅγ. Παΐσιος:

Τονίζει ὁ Ἅγ. Παΐσιος: «Ὅσοι ἀναπαύονται

μέσα στον υλικό κόσμο καί δέν ἀνησυχοῦν γιά τή

σωτηρία τῆς ψυχῆς τους, μοιάζουν μέ τά ἀνόητα

πουλάκια πού δέν θορυβοῦν μέσα στό αυγό, γιά νά

σπάσουν τό τσόφλι, νά βγοῦν ἔξω νά χαροῦν τόν

ἥλιο —τό οὐράνιο πέταγμα στην Παραδεισένια ζωή

ἀλλά παραμένουν ἀκίνητα καί πεθαίνουν μέσα στο

τσόφλι τοῦ αὐγοῦ»

Μια συγκλονιστική εικόνα που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της πτήσης του ISS πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό

Χρῆστος Μπίντας: «Ὁ διάβολος ποτέ δέν παραπονέθηκε για έλλειψι πελατείας»

"Πανοπλία Δογματική",

Ύστερα από παράκληση του Αλεξίου Α' Κομνηνού, ο μοναχός Ευθύμιος Ζιγαβήνος, ένα από τα σπουδαιότερα θεολογικά αναστήματα της εποχής ,συνέταξε το σημαντικότερο έργο του 

"Πανοπλία Δογματική", την οποία και αφιέρωσε στον αυτοκράτορα. Το έργο είναι μια συλλογή από κείμενα και γνώμες σε 28 τίτλους. Σύμφωνα με το σχέδιο του αυτοκράτορα, η συγγραφή αυτή απέβλεπε στο να συγκεντρωθούν κείμενα των πατέρων, τα οποία συνέβαλαν με τον καλύτερο τρόπο στην αντιμετώπιση όλων των αιρέσεων.Το έργο προσφέρει ανεκτίμητες ιστορικές πληροφορίες, αλλά «είναι και άριστη απόδειξις της ανικανότητος της θεολογίας προς αντιπαράταξιν κατά των εχθρών της»

Ένα μέρος του έργου (τίτλοι Α'–Ζ', ΙΒ'–ΙΓ', ΚΕ') περιλαμβάνει έκθεση της διδασκαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ως εξής:

Τίτλος Α': Ο Θεός είναι ένας και ο Λόγος και το Πνεύμα είναι ομοούσια του.

Τίτλος Β': Διάκριση και ένωση Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος.

Τίτλος Γ': Αγία Τριάδα.

Τίτλος Δ': Η Θεία φύση είναι ακατάληπτη.

Τίτλος Ε': Θεία ονόματα.

Τίτλος ΣΤ': Θεία δημιουργία.

Τίτλος Ζ': Θεία ενανθρώπηση.

Τίτλος ΙΒ': Άγιο Πνεύμα.

Τίτλος ΙΓ': Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα.

Τίτλος ΚΕ': Σταυρός, Βάπτισμα, Θεία Ευχαριστία.

Το μεγαλύτερο, όμως, μέρος του έργου (Τίτλοι Η'–ΙΑ', ΙΔ'–ΚΔ', ΚΣΤ'–ΚΗ'), εξετάζει αιρετικές δοξασίες και τις αναιρεί. Στις παλαιότερες αναφέρεται με συντομία, ενώ ασχολείται αναλυτικά με τις σύγχρονές του (Τίτλοι ΚΓ'–ΚΔ', ΚΣΤ'–ΚΗ'):

Τίτλος Η': Εβραίοι.

Τίτλος Θ': Σίμων ο μάγος και άλλοι αιρετικοί των πρώτων αιώνων.

Τίτλος Ι': Σαβέλλιος.

Τίτλος ΙΑ': Αρειανοί.

Τίτλος ΙΔ': Απολλινάριος.

Τίτλος ΙΕ΄: Νεστοριανοί.

Τίτλος ΙΣΤ': Οι μονοφυσίτες Ευτυχής και Διόσκορος.

Τίτλος ΙΖ': Αφθαρτοδοκήτες.

Τίτλος ΙΗ': Θεοπασχίτες.

Τίτλος ΙΘ': Αγνοήτες.

Τίτλος Κ': Ωριγένης.

Τίτλος ΚΑ': Μονοθελήτες.

Τίτλος ΚΒ': Εικονομάχοι.

Τίτλος ΚΓ': Αρμένιοι.

Τίτλος ΚΔ': Παυλικιανοί.

Τίτλος ΚΣΤ': Μασσαλιανοί.

Τίτλος ΚΖ': Βογόμιλοι.

Τίτλος ΚΗ': Σαρακηνοί.

Ο Ευθύμιος έγραψε ακόμη Ὑπομνήματα εἰς τὰ Δ' Εὐαγγέλια, Ὑπομνήματα εἰς τοὺς Ψαλμούς, Ὑπομνήματα εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου, ενώ ως έργα του αναφέρονται ακόμη ορισμένες πραγματείες, οι οποίες όμως δεν είναι γνήσιες.

Τα έργα του περιλαμβάνονται στην Patrologia Graeca του Ζακ Πολ Μιν (τόμοι 128–130, τα μη γνήσια στον τόμο 131, στήλες 1–56).

Μερικές φορές....

▫️️Μερικές φορές έχουμε μέρες σαν τον Παύλο στο οποίο νιώθουμε να γράφουμε γράμματα και να ενθαρρύνουμε τους άλλους.

 ▫️️Έχουμε κι άλλες μέρες σαν του Πέτρου  όπου νιώθουμε ότι θέλουμε να ξεφύγουμε από όλους και από όλα.

 ▫️️Έχουμε μέρες που νιώθουμε σαν τον Ιωβ.  Θέλουμε να πεθάνουμε, απλώς για να τελειώσουμε τον πόνο και την ταλαιπωρία.

 ▫️️Κάποιες μέρες νιώθουμε σαν ΣΟΛΩΜΩΝ.  όταν ζητάμε συμβουλές για να πάρουμε αποφάσεις.

 ▫️️Έπειτα, υπάρχουν μέρες που είμαστε σαν τον Ιωνά.  όταν θέλουμε να ξεφύγουμε από τις ευθύνες.

 ▫️️Έχουμε επίσης μέρες παρόμοιες με τον MΩΗΣΗ όπου δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ψυχραιμία μας λόγω πόνου και πίεσης από αυτούς που μας ενδιαφέρουν.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που είμαστε σαν τη ΣΑΡΑ  λυπηθήκαμε γιατί δεν έχουμε δει ακόμη υποσχέσεις να εκπληρώνονται και γελάσαμε γιατί πιστεύαμε ότι ήταν αδύνατες.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που είμαστε σαν τον ΚΑΛΟ ΣΑΜΑΡΙΤΗ.  θέλουμε να κάνουμε καλό άνευ όρων.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που νιώθουμε δυνατοί όπως ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ .  ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που νιώθουμε σαν τον ΙΕΡΕΜΙΑ.  όταν η καρδιά μας κλαίει, γεμάτη πόνο.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που νιώθουμε σαν τον ΔΑΝΙΉΛ βρίσκουμε τη δύναμή μας στην προσευχή και κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει.

 ▫️️Έχουμε μέρες που νιώθουμε σαν ΗΛΙΑΣ  προτιμάμε να κρυβόμαστε στη σπηλιά.

 ▫️️Έχουμε μέρες που σαν τον ΔΑΒΊΔ  νιώθουμε σαν να πηδάμε από χαρά.

 

 ▫️️Έχουμε μέρες που όπως Ο Αβραάμ νιώθουμε νικητές και ανίκητοι.

 ▫️️Υπάρχουν μέρες που κοιτάμε ψηλά και λέμε: Από πού προέρχεται η βοήθειά μας;  «Η βοήθειά μου από τον Κύριο, Αυτόν που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη!»

 ▫️️Δεν σημαίνει ότι είμαστε δυνατοί ή αδύναμοι, αλλά σημαίνει ότι χρειαζόμαστε πάντα τον ΘΕΟ!!!

 Στο τέλος της ζωής, υπάρχει ένας άλλος πεζοπόρος που συνεχίζει: η ψυχή!

  *Πρ.  Arsenie Papacioc*