Σημειώσεις αδελφής Συγκλητικής. Ιερό ησυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Σημειώσεις αδελφής Συγκλητικής. Ιερό ησυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Ενιωθα ὅτι δέν ἤμουν τόσο ζεστά στην ψυχή μου, κάτι μοῦ συνέβαινε. Ἐρευνώντας το βράδυ στην προσευχή διάφορα, ἔβαλα στόν νοῦ μου το Πάθος τοῦ Κυρίου, ὅλα ἀπό τήν ἀρχή. Ἄρχισε ἡ ψυχή μου και ζεσταινόταν, ζεσταινόταν πολύ στα τοῦ Κυρίου μου καί αἰσθανόμουν ὅτι ἐγὼ ἀμελῶ πολύ. Τα δάκρυά μου δύο βρύσες καί ἡ προσευχή πολύ

θερμή νά ἐλεηθῶ. Πόσα καί πόσα δέν χρωστῶ στον Κύριο; Ὅλα τά ἀγαθά μοῦ ἔδωσε καί ἐπίγεια καί οὐράνια καί μέσα σέ πολλή θέρμη πού ἦταν ἀδύνατο νά κοιμηθῶ, ξάπλωσα να ξεκουραστῶ. Δεν ξέρω πῶς καί τί ήτο. Εἶδα ἀναπαράσταση ἀκριβῶς τή Σταύρωση ὅλη του Κυρίου. Καί ἐγώ ἐκεῖ μέ τίς Μυροφόρες τοῦ Κυρίου καί τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ὅταν φώναζαν: «Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν», ἀκούγονταν φωνές ἀπό τούς Ἰουδαίους. Κλαίγαμε όλες, ὥσπου δέν ἀντέχαμε, όταν τον πηγαίνανε στο Πραιτώριο, στον Γολγοθά, μαζί ὅλες. Τί ἦταν οἱ φωνές μας! Ἄλλο πράγμα, θρήνος καί κοπετός, ὅτι ἔφευγε ἡ ἐλπίς ἡμῶν, ὁ Σωτήρ ἡμῶν. Οἱ Ἰουδαῖοι χλεύαζαν, ἐφώναζαν δυνατά. Πλῆθος χιλιάδες λαός ἔτρεχε ὀπίσω ἄλλος ἔτσι, ἄλλος ἀλλιῶς. Τί ἦτο αὐτό, Θεέ μου, πού ἠξιώθην νά σέ ἰδῶ; Τό ὅτι ζοῦσα κι εγώ εκείνη τήν ἐποχή; Ὤ! Πρᾶγμα ἀνερμήνευτο καί ἀνεκδιήγητο! Θεός πάσχει σαρκί. Τρέμουσιν τά σύμπαντα, ὁ ἥλιος ἐσκοτίσθη καί ἡ κακία παραμένει. 

Κύριε, συγχώρα με καί μένα πού ή χάρις σου μέ ἠξίωσε να σε ἰδῶ, ἀκριβῶς ὅπως ἔγινε. Το κλάμα καί ἡ κούρασις μαζί μέ τίς ἅγιες Μυροφόρες ἄλλο πρᾶγμα, ἀνεκδιήγητο. Τί ζήσαμε, Κύριε; Οὔτε γνωρίζομε. Ρήματα ζωῆς καί πόνου, ἐφθέγγετο ἡ γλῶσσα μας. Ἄχ, Ἰησοῦ δέν ἄντεχα, ἀλλά καί φλεγόμουν ἀπό τῆς σῆς θείας ἀγάπης, διότι πολλά, πολλά, μοῦ μιλοῦσαν μέσα μου ὅλα αὐτά. Συνῆλθα μέ τούς κοπετούς μου καί φωνές με συνοδεία πολλῶν δακρύων. Πόσες ἡμέρες τώρα δέν φεύγει ἡ μνήμη μου ἀπό τό Πάθος σου, Κύριέ μου! «Δέν ζητῶ τίποτε, Κύριε, τό γήινον, μόνον ἐσένα νά ἐντρυφῶ. Κοπετοί καί εὐφροσύνη, θάνατος καί ζωή, τί πρᾶγμα οὐράνιο, τί μέγα μυστήριον!

Πῶς ἠμπορῶ νά ἑρμηνεύσω τά σά; Ἐκπλήττομαι ὅλη μέ θαυμασμό.

Μέγας εἶσαι, Κύριε, καί θαυμαστά τά ἔργα σου καί τῆς σῆς οἰκονομίας τό μέγα μυστήριον. Πόσες φορές λιποθύμησα μέ τίς ἅγιες Μυροφόρες καί μέ τήν ἁγία σου Μητέρα καί Μητέρα ἡμῶν; Ὅταν στον δρόμο τοῦ μαρτυρίου ἀλύπητα χτυποῦσαν οἱ Ἰουδαῖοι τό ἄχραντό σου σῶμα; Καί τίνα τά λόγια τῆς μητέρας Παναγίας μητρός ἡμῶν καί ἄλλων ἁγίων!

Καί τά ἀντίθετα ἀπό τούς ἄλλους. Ὅλα στόν νοῦ μου εἶναι, Ἰησοῦ μου παμφίλτατε! Νά μέ παίρνατε κι ἐμένα τότε μαζί σας, λίγο ἔλειψε να ἔφευγα ἀπό πόνο. Ὦ, Ἰησοῦ μου, ἀναμάρτητε καί ἠγαπημένε, κάνε με νά μήν ἁμαρτάνω, καί σέ λυπήσω, σέ ὅλη μου τήν ζωήν ἕως νά ἔλθω κοντά σου. Σέ εὐχαριστῶ ἀναρίθμητες φορές πού διαφοροτρόπως με προφταίνεις νά μέ ἔχεις κοντά σου. Σε δοξολογῶ, σ᾽ εὐχαριστῶ καί σέ παρακαλῶ πάντα μαζί μου νά 'σαι. Ἄπειρα σοῦ ἀσπάζομαι τά ἄχραντά σου πόδια καί ματωμένα. Τό ἁμαρτωλό παιδί σου».

Υποσημείωση.

 Αὐτή ἡ ὀπτασία εἶναι πρωτοφανής, ἀπό τίς πιό σπάνιες στά χρονικά τῶν ἁγίων τῆς ἐκκλησίας μας. Ἡ μακαριστή αὐτή ἀδελφή ἀξιώθηκε ὄχι μόνο νά δεῖ ἀλλά καί νά συμμετάσχει σε αναπαράσταση πῶς ἀκριβῶς ὁ Σωτήρας Χριστός κατεδέχθη το σταυρικό Πάθος ἀπό το Πραιτώριο μέχρι τον Γολγοθά, πῶς φώναζαν τό «ἄρον, ἄρον, σταύρωσον αὐτόν», ἀλλά το σπουδαιότερο ἐν προκειμένῳ εἶναι πῶς ἀξιώθηκε νά δεῖ, ἐν πνεύματι, ἰδίοις ὄμμασιν μέ τί τρόπο τόν ἀκολουθοῦσαν οἱ ἅγιες Μυροφόρες ὁμοῦ μέ τήν Κυρία μας Θεοτόκον, να συμπορεύεται τήν ὁδόν τοῦ Μαρτυρίου, να συμπονεῖ, νά συγκλαίει καί νά λιποθυμεῖ μαζί μετίς Μυροφόρες. Όντως, ἡ ὀπτασία αὐτή εἶναι συγκλονιστική ἀλλά καί ἀποκαλυπτική. Δεν ἀφήνει κανένα περιθώριο νά τήν ἀμφισβητίσει κανείς ὅτι εἶναι πειρασμική ή παραίσθησις καί φαντασία. Ἀλλά καί ὁ καρπός τῆς ὀπτασίας κατά τούς πατέρες, δηλ. ἡ ἄκρα ταπείνωσις καί ὁ μανικός ἔρωτας πρός τόν Σωτήρα Χριστόν ἐπιβεβαιώνουν αναμφισβήτητα τοῦ λόγου τό αληθές.

Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ. ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.. ΙΕΡΌ ΗΣΥΧΑΣΤΉΡΙΟ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗΣ