«Ο Πιλάτος τό ἁμάρτημά του προσπάθησε νά τό πλύνη μέ νερό, τό ὁποῖο ζήτησε ἀπέξω. "Καί λαβών ὕδωρ ἀπενίψατο λέγων· ἀθῶός εἰμι ἀπό τοῦ αἵματος Τούτου".
Ο Πέτρος, τό ἁμάρτημά του προσπάθησε νά τό πλύνη με νερό, πού ἀνέβλυσε ἀπό μέσα του. Μέ τά δάκρυά του. "Καί ἐξελθών ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς".
Τό νερό τοῦ πρώτου άγγιξε μόνο τήν ἐπιδερμίδα του.
Τα δάκρυα τοῦ δευτέρου ἀνεκαίνισαν τήν ψυχή Καί ἔμειναν ἔτσι, ἀνά τούς αἰῶνες. Συνδεδεμένοι ὁ ἕνας μέ τό "σταυρωθέντα τε ὑπέρ ἡμῶν ἐπί Ποντίου Πιλάτου".
Ὁ ἄλλος μέ τό “σύ εἶ Πέτρος καί ἐπί ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω Μου τήν Ἐκκλησίαν".
Δειλός καιροσκόπος ὁ ἡγεμών.
Κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων ὁ ἁλιέας τῆς Γεννησαρέτ»
Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού.
Διαχρονικό ημερολόγιο.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου