ΓΙΑ ΛΙΓΟ, ΠΡΩΤΟΣ στο Άγιον Όρος !π.Διονύσιος Ταμπάκης

ΓΙΑ ΛΙΓΟ, ΠΡΩΤΟΣ στο Άγιον Όρος

 

π.Διονύσιος Ταμπάκης

 

ΕΙΧΕ βαρυφορτώσει ο Θεός τον Παράδεισο λευκάδα,τόσο που ξεχείλιζε από τα ουράνια καταπετάσματα και έπεφτε δροσερό το χιόνι ,σαν κομμάτια από  άχνη,αρχοντοκαθισμένο   στην αγία γή του Άθωνα.

Οι χιονονιφάδες παχιές-παχιές κι’αφράτες, ως ζαχαρωτά, άσπριζαν σαν απο ασβέστη της νοικοκυράς που λευκαίνει την αυλή της  ,και εξωράϊζαν ό,τι κι’αν ακουμπούσαν, τις πέτρες ,τα δέντρα, τα μονοπάτια, τα καστρομονάστηρα και τις στέγες των κελλιών,μα  και των ταπεινών καλυβίων των αρνησίγαιων Μοναχών.

-Να πάτε στο Πρωτάτο να κάμετε πρωτοχρονιά ,μας παρήγγειλε ο παπα-Σάββας ο Πατερίτσας από την προηγούμενη ημέρα καθώς φαιδροί και χαρωποί πέρναμε το καφέ μας καταφθάνοντας στο Άγιο Όρος,ενώ εκείνος ο φιλάγαθος προτιμούσε φρέντο με παγάκια καταχειμωνιάτικα.Μάλιστα όταν κόντευσε να τον τελειώσει ,πήρε το πρώτο νεροπιωμένο μπουκαλάκι δίπλα του και έριξε μέσα στον καφέ  του  του δίχως να ρωτήξει από πιανού το νερό ήπιε.Και ‘μεις υποχόνδριοι κυκλοφορούμε με τα μαντηλάκια.

 

Είχανε ήδη κρούσει οι γλυκόφθογγες καμπάνες από το ψηλό κωδωνοστάσι του Πρωτάτου,περασμένες πέντε το πρωϊ και μέσα από το μαρμαρόγλυπτο   νότιο  παραθύρι, σε μία μεριά του Ναού πρόβαλε εντός ο αστροστόλιστος νυχτερινός ουρανός, στον οποίο κυριαρχικά υπερίπτατο η σελήνη ,υπερβάλλουσα σε λάμψη των αστέρων ,λες και ήταν και αυτή ένα από τα διάκοσμα της Εκκλησιάς ή μάλλον ειπείν θαρρούσες πως γινόταν ο Ναός ένα κομμάτι ουρανός και αυτός.

Ο Εκκλησιαστικός με υψηλό παράστημα, σαν του μανουαλιού που παραστέκεται στο Τέμπλο ,κουνά με  ένα μακρύ ξύλινο κοντάρι τον μεγάλο μπρούτζινο πολυέλαιο και για ώρα πολλή αυτός ακόμη γυρίζει απαλά ,σαν κινούμενος πλανήτης, γύρω από τον ήλιο Χριστό ,ενώ με το ίδιο κοντάρι, έχοντας επάνω κολλημένο  τώρα ένα αναμμένο αγνοκέρι , ανάβει αμέσως και όσα κοντολάμπαδα ήσαν ακόμη σβηστά στους διπλανούς μικρούς πολυελαίους. Τότες και ‘μεις με άφατα χαρά και φιλοπερίεργο δέος τον γροικούμε ,σαν των παιδιών που τους ανάβεις τα κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων τους.

Στον αριστερό χορό ένας νέος και προσηνής Μοναχός, ο πάτερ Νεκτάριος ,πάντα ευγενής ,πρόσχαρος και φιλόξενος να σου δώσει να ψάλλεις ,από το Κελλάκι των Καραμανλήδων και δίπλα του συμψάλλει ο πολυτάλαντος παπα-Νικόλας ο Κρητικός και Διονυσιάτης ,για τον οποίο, όπως έλεγε ο μακαρίτης παπα-Συμεών από την Διονυσίου :

«Στις δέκα κουβέντες που θα πει ο παπα-Νικόλας,οι εννιά είναι για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.» Τόση αγάπη έχει για την μητρική αγκάλη της Ρωμιοσύνης μας.

Οι φωταυγείς ηλιακτίνες τώρα, σαν είχε ανοίξει η Λειτουργία του μεγάλου Βασιλείου, επισκέπτονταν εξ ανατολών τον αρχαίο Ναό του Πρωτάτου λαμπρύνοντας ολοέν με το πέρασμα της ώρας,τις  αγλαόμορφες σιλουέτες των αγίων στους παλαιούς τοίχους της Εκκλησίας.

Τα σπλάχνα του ιερού μεγαλοπρεπούς σκηνώματος  φωταγωγούνταν  από την επελθούσα σκοτεινιά και ανάριευε σιγά-σιγά το απαραίτητο κατανυκτικό σκοτάδι.

Η ώρα διάβαινε γλυκά και ιλαρά με τις εξαίσιες αγιονιορείτικες υμνωδίες να ηχούν  εντός του εορταστικού πνεύματος της εορτής του Μεγάλου Βασιλείου και της αγίας Περιτομής του Κύρη μας Χριστού.

Τότε μία κινητικότητα παρατηρήθηκε μπροστά απ΄το μαρμάρινο τέμπλο.Ο ψηλός Εκκλησιαστικός  με ένα ευώδες θυμιατό στο ένα χέρι και στο άλλο κρατώντας   το μπρούτζινο δρακόντιο ,και την αναρτημένη επάνω του λαμπάδα, έφεγγε και δορυφορούσε τον Λειτουργό που αναβαστούσε  μία μεγάλη Ιερά Λειψανοθήκη έως ότου την τοποθέτησε δίπλα απ’το αρχαίο Εικόνισμα του Μεγάλου Βασιλείου.Περίεχε  εντός πολλά άγια Λείψανα Μαρτύρων και Οσίων, μα εξαιρέτως του Μεγάλου  Βασιλείου και Ουρανοφάντορος.

Αμέσως ο Ιερεύς έλαβε μία αργυρή λαβίδα με κομμάτι από καθαρό βαμβάκι στην προεξοχή της και ανέμενε δίπλα από την Λειψανοθήκη.

Τα δευτερόλεπτα περνούσαν και ο Λευίτης στέκονταν εκεί.

-Βρε ρωτά του εαυτού μου.Τί κάθεται εκεί και σταλιάζει ο άνθρωπος; Θα πάει κανείς ή όχι να προσκυνήσει και να μυρωθεί από το έλαιον της κανδήλας του Αγίου;

Έτσι ανέλαβα την πρωτοβουλία με τον αδιόρθωτο κι’αδιάκριτο αυθορμητισμό μου και πήγα πρώτος να λάβω την ευλογία από τα παρατιθέμενα αγιάσματα.

Εφίλησα το χέρι του Λειτουργού ,με σταύρωσε στο μέτωπο με το ιερόν έλαιον και κατόπιν προσκύνησα ,αφού μετάνισα πρίν, την ιερά Λειψανοθήκη με την προσευχή να με αξιώσει ο Θεός να με κάνει κάποτε επιτέλους άνθρωπο. Και τω όντι ουδέποτε προσευχή δεν εκπληρώθηκε τόσο σύντομα από μία παρατήρηση που ήρθε πάραυτα και με διόρθωσε κάπως για να γίνω λίγο άνθρωπος.Η επιτυχέστερη τροπή έρχεται από την εντροπή.

Πισωγυρίζοντας  για να φύγω ακούω επιπληκτική μία φωνή.

-Πάτερ,τηρήστε παρακαλώ την τάξη!

Ήταν ένας ιεροπρεπής Καλόγηρος που με ήλεγξε αυστηρώς μα και ευγενικώς συνάμα για την αταξία μου .

Εγώ σαν βρεγμένη γάτα τότε ,ελεγχόμενος, αποσύρθηκα πίσω από τα μπροστινά στασίδια εννοών το λάθος μου. Πράγματι,έπρεπε πώτα να προηγηθούν οι της Επιστασίας και οι Αντιπρόσωποι των Μονών και μετά εμείς.

Έλαβε ευτάκτως σειρά ο πρώτος Του Αγίου Όρους,ύστερα οι επόμενοι σεβαστοί ιερομόναχοι και ξαναπήγα πάλι και ‘γω για δεύτερη ευλογία και για να επανορθώσω εισέτι για το λάθος μου τηρώντας την τάξη.

Αφού ετελέστηκε πανηγυρικά η κοπή της Αγιοβασιλόπιτας στο φωταγωγούμενο κτίριο της Επιστασίας, επήγαμε ύστερα και αγοράσαμε ένα γεμιστό κρουασάν από το νέο παντοπωλείο απέναντι, που αν και το είχαν αρχικά παρεξηγημένο ως κοσμικό σούπερ μάρκετ, κάθε άλλο ,παρά ένα αξιοπρεπές και καθαρό κατάστημα είναι, με ευλαβείς και ευγενείς  υπαλλήλους που εξυπηρετούν με χαμηλές τιμές τους φτωχούς ασκητάς σε ό,τι αναγκαίο ζητήσουν για το κελλάκι τους .

Κατόπιν ανεβήκαμε λίγο πιο πάνω στον λιθόστρωτο δρομίσκο  και καθήσαμε σε ένα  καφενεδάκι που πουλά και ωραίες τυρόπιτες μα και εύγευστα γλυκά για να γλυκαθούν οι Κελλιώτες και προσκυνητές από την αλμύρα του βίου.

Μαζί μας εκάθησε και ο πατήρ Νείλος ο Καρεώτης ,με την γνωστή θυμοσοφία που τον διακρίνει. Μάλιστα έχει στην αυλή του κελιού  του  αναμνηστικιά μία τορπίλη που την βρήκε πάλαι ποτέ σε μία παραλία κάτω από τα Κατουνάκια .Ατόρπιλη τρορπίλη έχοντας εντός της κενό δια να επιπλέει. Την τραβούσαν από το πλοίο με σχοινί, σαν μεγάλο άγκιστρο, για να αλιεύει τις νάρκες από την θάλασσα.Έτσι και εκείνος ,πάντα ήρεμος , λιγόλογος μα σοφόλογος με στοχαστικό ύφος, αγρεύει  ψυχές για τον Χριστό από τους προσκυνητές που έρχονται στο επίγειο επίνειο και πρωτεύουσα του Άθωνα ,στις Καρυές.

-Πάτερ μην παρεξηγήσεις που σε παρατηρήσαν στο Πρωτάτο.Έπρεπε να τηρηθεί η τάξις.Από αγάπη στο είπανε.Με πρόλαβε ο παπα-Νείλος από διάκριση προς πρόληψη κάθε παρεξηγήσεως και ενδεχόμενης λύπης για το γεγονός. Τί λεπτότητα και ενδιαφέρον για να μην πληγωθεί μία ψυχή !

-Χαλάλι Πάτερ.Ό,τι είναι για την δόξα της Παναγίας.

Αυτήν την παρατήρηση πρώτη φορά στην ζωή μου την έλαβα άγρια μα και γλυκιά συνάμα σαν τα νόστιμα αγριόχορτα του Άθωνα.Ό,τι πούμε και ό,τι κάνουμε με φιλότιμο για την Παναγία αποκτά απόκοσμη γλυκάδα και τρυφερότητα, έστω και αν εκ πρώτης όψεως  λογιάζεται για αποτομία.

-Και δεν μου λέτε πάτερ Νείλε.Ποιος με παρατήρησε;

-Ο πρώτος του Αγίου Όρους.

-Ωω,!Πρώτη ευλογία και τιμή ξέχωρη λοιπόν από τον Πρώτο.

-Εμ έγινες και συ για λίγο πρώτος !

-Λίγο είναι και αυτό Πάτερ;

Και έξω άκουγες μία χαρούμενη φασαρία από τους μουστερήδες και προσκυνητές καθώς με προσοχή, να μη γλιστρίσουν ,βάδιζαν στο παγωμένο χιόνι που είχε ρίξει μπόλικο από την χθεσινή ημέρα στο καλντερίμι.

Μα την διαφορά την έκανε και πάλι ο φιλότιμος Σωκράτης που κρατά πάντα σώο τον ζήλο του ,ο υπάλληλος του ΟΤΕ στις Καρυές και φιλο-Κωνσταμονίτης.

-Να Πάτερ, μου έδειξε. Αγόρασα από τον Skroutz  με πέντε  ευρώ αυτές τις σόλες με το λαστιχάκι που έχουν καρφιά από κάτω και έτσι δεν γλιστρώ στο χιόνι.

 

Καλή και ευλογημένη  χρονιά.