323. Μας προστατεύουν οι άγγελοι του Θεού, και πώς μας προστατεύουν;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Μας προστατεύουν οι άγγελοι του Θεού και πώς μας προστατεύουν;
Η απάντηση του ιερέα. Ο Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ λέει: «Οι άγγελοι μας προστατεύουν στα μονοπάτια μας, εφόσον περπατάμε καλά, εφόσον δεν κάνουμε καμία κακή πράξη· εφόσον δεν διαπράττουμε κλοπή ή πράξεις που εξοργίζουν τον Θεό, αλλά μάλλον επιδιώκουμε μια καλή πράξη, με καλές προθέσεις».
Οι άγγελοι προστατεύουν τους ευσεβείς ανθρώπους ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αυτό είναι γνωστό από τους βίους των αγίων. Ένας αδελφός ήρθε στον Άγιο Παΐσιο και τον βρήκε να κοιμάται. Είδε έναν φύλακα άγγελο στο κεφάλι του, ένα όμορφο όραμα, και φώναξε με τρυφερότητα: «Αληθώς ο Θεός προστατεύει όσους τον αγαπούν!» (19 Ιουλίου).
Άγιοι άγγελοι μας ελευθερώνουν από τα τεχνάσματα του διαβόλου. Αυτός ο αντίπαλός μας, σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, περιφέρεται σαν λιοντάρι, ζητώντας ποιον να καταβροχθίσει· και θα καταβρόχθιζε τον καθένα μας, αν δεν υπήρχε η προστασία του φύλακα αγγέλου.
324. Τι είναι η αγάπη προς τον πλησίον;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι είναι η αγάπη για τον πλησίον;
Η απάντηση του ιερέα: Η χριστιανική αγάπη προς τον πλησίον είναι μια διάθεση της ψυχής με την οποία ο Χριστιανός όχι μόνο δεν επιθυμεί ούτε κάνει κακό στους άλλους, αλλά ειλικρινά και συνεχώς προσπαθεί να τους κάνει καλό.
325. Θα έπρεπε ο καθένας μας να έχει τέτοια διάθεση ψυχής απέναντι στους άλλους και γιατί;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Πρέπει ο καθένας μας να έχει αυτό το είδος διάθεσης απέναντι στους άλλους, και γιατί;
Η απάντηση του ιερέα: Ο καθένας μας πρέπει να καλλιεργήσει μια τέτοια διάθεση απέναντι στους άλλους, επειδή:
1) Όλοι έχουμε την ίδια φύση. Είναι τόσο φυσικό για έναν άνθρωπο να αγαπάει έναν άλλον που θα έπαυε να είναι άνθρωπος αν έχανε κάθε αγάπη για τον πλησίον του.
2) Όλοι είμαστε δημιουργημένοι κατ’ εικόνα Θεού, επομένως, είναι αδύνατο να αγαπάμε τον Θεό χωρίς να αγαπάμε τον πλησίον μας. Αυτό ακριβώς λέει ο λόγος του Θεού: Αν κάποιος πει, αγαπώ τον Θεό, και μισεί τον αδελφό του, ψεύδεται. Διότι όποιος δεν αγαπά τον αδελφό του, τον οποίο είδε, και τον Θεό, τον οποίο δεν είδε, πώς μπορεί να τον αγαπήσει; ( Α΄ Ιωάννου 4:20 )
3) Στον Χριστιανισμό είμαστε όλοι μέλη ενός σώματος Χριστού, όλοι γεννιόμαστε με ένα βάπτισμα, όλοι μετέχουμε σε ένα σώμα και ένα αίμα Χριστού, όλοι έχουμε την ίδια κλήση, τα χαρίσματα του ενός και του αυτού Πνεύματος.
4) Ο ίδιος ο Θεός είναι αγάπη , και όλα στον κόσμο ζουν με αγάπη. Επομένως, δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή ζωή όπου απουσιάζει η χριστιανική αγάπη. Λέγεται επίσης: «Όποιος μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος· και ξέρετε ότι κανένας ανθρωποκτόνος δεν έχει αιώνια ζωή που να μένει μέσα του» ( Α΄ Ιωάννη 3:15 ).
326. Πώς πρέπει να εκφράζεται η αγάπη για τις εξουσίες;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς πρέπει να εκφράζεται η αγάπη για τις αρχές;
Η απάντηση του ιερέα: Η αγάπη για τις αρχές που βρίσκονται στην εξουσία πρέπει να εκφράζεται γενικά με πιστή αφοσίωση σε αυτές, και πιο συγκεκριμένα:
α) Ευλάβεια προς την υπέρτατη εξουσία. Ο Κύριος μας προστάζει: μην αγγίζετε τους χρισμένους μου.
β) Σεβασμός των εσωτερικών νόμων που εκδίδονται από την ανώτατη αρχή. Οι υπήκοοι υποχρεούνται, πρώτον, να μαθαίνουν αυτούς τους νόμους όσο το δυνατόν πληρέστερα και, δεύτερον, να τους τηρούν όσο το δυνατόν αυστηρότερα.
γ) Υπακοή στις δικαστικές και εκτελεστικές αρχές του κράτους, ως όργανα ανώτατης εξουσίας και στους εσωτερικούς νόμους.
δ) Συνδρομή στην ανώτατη αρχή για την εγκαθίδρυση της δημόσιας ευημερίας.
δ) Τέλος, με δημόσια προσευχή για τον βασιλιά και για όλους όσους βρίσκονται στην εξουσία. « Προσεύχομαι ενώπιον όλων», προστάζει ο απόστολος, « να κάνουμε προσευχές, δεήσεις, δεήσεις και ευχαριστίες για τον βασιλιά και για όλους όσους βρίσκονται στην εξουσία , για να ζήσουμε μια ησυχία και σεβαστή ζωή με κάθε ευσέβεια και αγιότητα» ( Α΄ Τιμ. 2:1-2 ).
327. Μπορεί η Ορθοδοξία να εξοντωθεί στον χριστιανικό κόσμο ανάμεσα στο πλήθος των μη ορθόδοξων διδασκαλιών;
Το ερώτημα ενός ευγενή : Μπορεί η Ορθοδοξία να εξοντωθεί στον χριστιανικό κόσμο εν μέσω του πλήθους των μη ορθόδοξων διδασκαλιών;
Η απάντηση του ιερέα: Η Ορθοδοξία ή η αληθινή ομολογία της πίστης δεν μπορεί να εξαλειφθεί από τον χριστιανικό κόσμο. Οι μη ορθόδοξες διδασκαλίες και οι μη ορθόδοξες κοινωνίες υπήρχαν πάντα στην Εκκλησία του Θεού - από την αρχή της μέχρι τώρα. Πάνω από μία φορά, φάνηκαν ισχυρότερες από την Ορθοδοξία και απείλησαν να την καταστρέψουν. Δεν υπάρχει τίποτα το εκπληκτικό σε αυτό: όλα αυτά προείπε ο Κύριος. Αλλά ακόμη και ο άγιος προφήτης Δαβίδ και ο ψαλμωδός είπαν: η αλήθεια του Κυρίου μένει για πάντα ( Ψαλμός 116:2 ). Και ο ίδιος ο Κύριος προείπε ότι οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν της Εκκλησίας Του ( Ματθαίος 16:18 )· επομένως, τίποτα δεν θα υπερισχύσει της αλήθειας της οποίας η Εκκλησία είναι ο στύλος και το θεμέλιο, δηλαδή, της αληθινής, ορθόδοξης πίστης. Είπε επίσης ότι από τον νόμο ή τη διδασκαλία Του ούτε ένα γιώτα δεν θα παρέλθει - δηλαδή, ούτε ένα γιώτα δεν θα καταστραφεί, ούτε ένα γιώτα δεν θα χαθεί - όσο διαρκούν ο ουρανός και η γη. Και σύμφωνα με μια τέτοια υπόσχεση, η αγία Ορθοδοξία έχει διατηρηθεί από αιώνα σε αιώνα, διατηρείται και θα διατηρηθεί. ενώ οι μη Ορθόδοξες διδασκαλίες έχουν αντικατασταθεί, αντικαθίστανται και θα αντικατασταθούν η μία από την άλλη, όσο σταθερές και ισχυρές κι αν φαινόντουσαν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή 14 .
328. Πρέπει ένας Χριστιανός να αγαπά τους αμαρτωλούς;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Πρέπει ένας Χριστιανός να αγαπά τους αμαρτωλούς;
Η απάντηση του ιερέα: Ένας Χριστιανός πρέπει να αγαπά τους αμαρτωλούς, όσο σοβαρές κι αν είναι οι αμαρτίες τους. Ακόμα κι αν είναι αμαρτωλοί, δεν παύουν να είναι πλησίον μας· μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους. Και ποιος ξέρει ποιος θα προηγηθεί ποιου στη βασιλεία των ουρανών; Πρέπει να αγαπάμε τους αμαρτωλούς ως παιδιά του ίδιου Πατέρα, ως αδελφούς μας, λυτρωμένους με το αίμα του Ιησού Χριστού.
«Μην τρέφετε μίσος για τον αμαρτωλό», λέει ο Ισαάκ ο Σύρος , «γιατί όλοι είμαστε υπόλογοι. Και γιατί να τον μισείτε; Να μισείτε τις αμαρτίες του και να προσεύχεστε γι' αυτόν, για να γίνετε σαν τον Χριστό, ο οποίος δεν θύμωσε με τους αμαρτωλούς, αλλά προσευχήθηκε γι' αυτούς. Δεν βλέπετε πώς έκλαψε για την Ιερουσαλήμ ( Λουκάς 19:41 ); Και ο διάβολος τους χλευάζει με πολλούς τρόπους. Γιατί λοιπόν να μισούμε κάποιον που, όπως εμείς, χλευάζεται και χλευάζεται από τον διάβολο; Και γιατί μισείς τον αμαρτωλό, άνθρωπε; Δεν είναι επειδή είναι άδικος, όπως εμείς; Πού είναι η δικαιοσύνη σου, όταν δεν έχεις αγάπη; Γιατί δεν έκλαψες γι' αυτόν; Αλλά τον διώκεις» (Λόγος 90, σελ. 520).
329. Μπορεί η μελέτη του Ψαλτηρίου να ωφελήσει έναν απλό, αγροτικό άνθρωπο;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Έστειλα τον γιο μου στο σχολείο και, δόξα τω Θεώ, μαθαίνει ήδη το Ψαλτήρι. Αλλά μου φαίνεται ότι η ανάγνωση του Ψαλτηρίου δεν είναι ωφέλιμη για τον μέσο άνθρωπο;
Η απάντηση του ιερέα : Ακόμα και ένας απλός άνθρωπος έχει την ίδια ψυχή και τις ίδιες πνευματικές και σωματικές ικανότητες με ένα άτομο υψηλής κοινωνικής θέσης. Και η ανάγνωση του Ψαλτηρίου μπορεί να φέρει το μεγαλύτερο όφελος σε όλους τους ανθρώπους και των δύο φύλων. Ακούστε τι λέει ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας για το Ψαλτήριο· λέει τα εξής:
«Το Βιβλίο των Ψαλμών αξίζει ιδιαίτερης προσοχής και μελέτης σε σχέση με άλλα βιβλία της Αγίας Γραφής. Όποιος το διαβάζει μπορεί να βρει σε αυτό, σαν στον παράδεισο, όλα όσα είναι απαραίτητα και χρήσιμα γι' αυτόν. Αυτό το βιβλίο, μου φαίνεται, παρουσιάζει με σαφήνεια και πληρότητα ολόκληρη την ανθρώπινη ζωή, όλες τις καταστάσεις του πνεύματος, όλες τις κινήσεις του νου, και δεν υπάρχει τίποτα στον άνθρωπο που να μην περιέχει. Θέλετε να μετανοήσετε και να εξομολογηθείτε, καταπιέζεστε από τη θλίψη και τον πειρασμό, διώκεστε ή συνωμοτούν εναντίον σας, σας κυριεύει η απελπισία ή το άγχος, ή υποφέρετε κάτι παρόμοιο; αγωνίζεστε για την πρόοδο της αρετής και βλέπετε ότι ο εχθρός σας εμποδίζει; θέλετε να δοξάσετε, να ευχαριστήσετε και να εξυμνήσετε τον Κύριο; Στους θείους ψαλμούς θα βρείτε οδηγίες σχετικά με όλα αυτά . »
Ενορίτη. Αχ! Τι κρίμα που ο πατέρας μου και η μητέρα μου δεν με έστειλαν ποτέ στο σχολείο για να μελετήσω το Ψαλτήρι... Όταν ο Άγιος Αθανάσιος γράφει έτσι για το Ψαλτήρι, πραγματικά ωφελεί πολύ την ανθρώπινη ψυχή. Θα αναγκάσω τον γιο μου να διαβάζει το Ψαλτήρι στο σπίτι, για να τον ακούει όλη η οικογένειά μου να διαβάζει.
330. Πώς πρέπει να εορτάζονται οι γιορτές του Θεού;
Ερώτηση ενός ενορίτη . Όταν έρχεται μια εορτή, μερικοί από εμάς τους απλούς ανθρώπους πηγαίνουμε στην αγορά για να πουλήσουμε κάτι, να φάμε και να πιούμε... άλλοι, νωρίς το πρωί, κάνουν ταπεινές δουλειές του σπιτιού και μετά κάποιοι πηγαίνουν στην εκκλησία, δειπνούν και μετά κοιμούνται. Μετά από αυτό, πολλοί πηγαίνουν στην ταβέρνα και εκεί, κάποιοι κάθονται μέχρι το βράδυ, άλλοι μέχρι τα μεσάνυχτα. Έτσι πρέπει να γιορτάζουμε τις γιορτές του Θεού;
Η απάντηση του ιερέα : Όχι. Τις Κυριακές και τις εορτές, ο Χριστιανός πρέπει να αποφεύγει οτιδήποτε δεν χρησιμεύει στη δοξολογία του Θεού και στη σωτηρία της ψυχής του. Ειδικά αυτές τις ημέρες πρέπει να προσπαθεί να κάνει αυτό που δοξάζει τον Θεό και σώζει την ψυχή του ανθρώπου. Και αυτό που δοξάζει τον Θεό και σώζει την ψυχή είναι η εξωτερική και εσωτερική λατρεία του Θεού, η δημόσια ευγνωμοσύνη προς τον Θεό για τις ευλογίες Του, ο στοχασμός πάνω στις πιο απαραίτητες αλήθειες της πίστης, η μετάβαση στην εκκλησία για θείες λειτουργίες, ιδιαίτερα στη Θεία Λειτουργία, η ακρόαση του λόγου του Θεού που διαβάζεται και κηρύττεται, η εξέταση της προηγούμενης ζωής και η υιοθέτηση μιας σταθερής πρόθεσης να αποστασιοποιηθεί κανείς από αυτό που στη ζωή μας θεωρείται αντίθετο με τις εντολές του Θεού, η ανάγνωση βιβλίων που εποικοδομούν, οι ψυχοσωτήριες συζητήσεις, η θερμή προσευχή στον Θεό για βοήθεια σε ανάγκες, ιδιαίτερα σε θέματα ψυχής, η εκτέλεση έργων ελέους προς τους άλλους - η επίσκεψη στους ασθενείς, η παρηγοριά των θλιμμένων και τα παρόμοια. Επομένως, όλα αυτά αποτελούν έναν άξιο εορτασμό των Κυριακών και των εορτών. Μεταφέρετε όλα αυτά στους άλλους ενορίτες, και θα μιλήσω λεπτομερώς στην εκκλησία για το πώς να εορτάζουμε τις γιορτές του Θεού.
Ενορίτη. Θα μεταφέρω με χαρά όλα αυτά στους κατοίκους μας. Ω! Μακάρι όλοι να γιόρταζαν τις γιορτές του Θεού όπως μόλις είπατε· τότε ο Κύριος θα μας έδινε περισσότερο ψωμί, θα έστελνε λιγότερες ασθένειες σε ανθρώπους και ζώα και θα έπαιρνε λιγότερους νεοσύλλεκτους· αλλά όπως έχουν τα πράγματα!
331. Κάθε βαθμός πρέπει να επιλέγεται με συλλογισμό και προσευχή.
Ερώτηση ενός μαθητή λυκείου . Αφού τελειώσω το λύκειο, σκοπεύω να επιλέξω μια καριέρα. Κάποιοι με συμβουλεύουν να προσπαθήσω να γίνω αστυνομικός περιφέρειας και μετά αστυνομικός περιφέρειας. Άλλοι με συμβουλεύουν να πάω στην ιατροχειρουργική ακαδημία και να γίνω γιατρός. Και άλλοι με συμβουλεύουν να προσπαθήσω, τουλάχιστον, να γίνω δικαστής ποινικού δικαστηρίου... Και δεν ξέρω τι να αποφασίσω;
Η απάντηση του ιερέα: Αγαπητέ αδελφέ εν Χριστώ! Μην δίνεις μεγάλη σημασία σε όλες αυτές τις συμβουλές και μην επιλέγεις έναν τρόπο ζωής χωρίς να λαμβάνεις υπόψη και να προσεύχεσαι στον Κύριο Θεό. Στρεφθείτε στον Κύριο Θεό γι' αυτό με θερμή προσευχή και Εκείνος θα σας δείξει το μονοπάτι που μπορείτε να περπατήσετε για τη δόξα του Θεού, προς όφελος του εαυτού σας και των άλλων.
Κάθε κλήση πρέπει να επιλέγεται με σκέψη και προσευχή. Ορίστε ένα παράδειγμα:
«Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας, επιθυμώντας μια πολύ μοναχική ζωή, σκόπευε να εγκαταλείψει τους αδελφούς της σκήτης. Ο Όσιος Ιωάννης Κολόφ, ένας συνασκητής και φίλος της οικογένειας Παϊσίου, αφού έμαθε για τις σκέψεις του, ένιωσε όλο το βάρος του χωρισμού από τον μεγάλο και αγαπημένο γέροντα και ήθελε να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να τον κρατήσει στη σκήτη. Αλλά, σεβόμενος το όφελος του φίλου του περισσότερο από τις ανάγκες της καρδιάς του, του είπε: «Αγαπητέ αδελφέ εν Χριστώ! Έχω το ίδιο πράγμα στην καρδιά μου με εσένα: επιθυμώ εξίσου ένθερμα τη μοναξιά, αλλά αμφιβάλλω αν αυτή η σκέψη είναι από τον Θεό. Θα είναι καταστροφική για εμάς αν προέρχεται από ανθρώπινη αυτοθέληση! Ας προσευχηθούμε λοιπόν στον Κύριο, ώστε, σύμφωνα με το θέλημά Του, να τακτοποιήσει τη ζωή μας και να μας δώσει την απάντηση: να μείνουμε εδώ; Να πάμε στην πιο βαθιά έρημο; Ή να χωριστούμε ο ένας από τον άλλον;» Ο Παΐσιος δέχτηκε πρόθυμα τη συμβουλή του Ιωάννη. Και οι δύο, όρθιοι σε προσευχή, ζήτησαν από τον Θεό αποκάλυψη όλη τη νύχτα.
Ο Κύριος δεν απέρριψε τις προσευχές των δούλων Του. Την αυγή της επόμενης ημέρας, ένας άγγελος εμφανίστηκε σε αυτούς και, ευλογώντας τους αγίους φίλους, είπε: «Ο Θεός ορίζει τον καθένα σας για τη δική του ζωή. Εσύ, Ιωάννη, μείνε εδώ, γίνε οδηγός για τη σωτηρία των άλλων· και εσύ, Παΐσιε, πήγαινε από εδώ στη δυτική πλευρά της ερήμου, για να δοξαστεί εκεί το όνομα του Θεού μέσω εσένα». Αφού είπε αυτά, ο άγγελος έγινε αόρατος. Οι άγιοι πατέρες ευχαρίστησαν τον φιλάνθρωπο Θεό και, αφού αντάλλαξαν έναν ασπασμό, χώρισαν .
Ο Άγιος Παΐσιος, μη αλλάζοντας θέση μπροστά στην ένθερμη προσευχή, δέχτηκε την ευλογία του Θεού ως αποχαιρετισμό και έγινε τόσο μεγάλος που ο ίδιος ο Σωτήρας του κόσμου εμφανίστηκε σε αυτόν και τον παρηγόρησε. Ο φίλος του Ιωάννης ήταν εξίσου φημισμένος. Σε μεταγενέστερες εποχές, μερικοί από τους μεγαλύτερους πατέρες αναδείχθηκαν από τη μοναστική του σχολή, όπως, για παράδειγμα, ο Μέγας Αρσένιος . Και σε συμβουλεύω, αδελφέ εν Χριστώ, να μην επιλέγεις έναν τρόπο ζωής χωρίς την πρέπουσα σκέψη, την ένθερμη προσευχή στον Θεό, και όχι χωρίς την ευλογία Του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου