Αύριο Κυριακή του Ζακχαίου...
Ο Θεός δεν βλέπει τον άνθρωπο
όπως τον βλέπουν οι άλλοι,
ως άθροισμα πράξεων του παρελθόντος.
Τον βλέπει ως πρόσωπο εν κινήσει.
Γι’ αυτό και η κρίση Του
δεν είναι λογιστική αλλά υπαρξιακή.
Δεν ρωτά «τι έκανες»,
αλλά «προς τα πού ήθελες να πας».
Όχι «πού βρίσκεσαι»
αλλά «ποια κατεύθυνση διάλεξες».
Νομίζουμε ότι θα μας σώσει
επειδή είμαστε ‘’της Εκκλησίας’’,
ποντάρουμε σε αυτό....αλλά λησμονούμε ότι
δεν μας σώζει απλά και μόνο ο χώρος ο ιερός
και με ότι ιερά καταπιανόμαστε
αλλά η υγιής σχέση
που όλα αυτά καλλιεργούν με τον Θεό.....
Γι’ αυτό βλέπουμε ο Χριστός τον Ζακχαίο
δεν τον κρίνει με βάση αυτό που ήταν
(τελώνης, άδικος, πλεονέκτης).
Τον βλέπει με βάση αυτό που λαχταρά: να Τον δει.
Και αυτή η λαχτάρα γίνεται το σημείο
που αρχίζει η πορεία προς την σωτηρία του.
Έτσι η επιθυμία του να δει τον Χριστό
δεν είναι απλό συναίσθημα.
Είναι προσανατολισμός της ελευθερίας.
Είναι η αρχή της μετάνοιας.
Για μας τους ταλαίπωρους ξέρετε
είναι παρηγοριά το γεγονός ότι
η χάρις του Θεού έρχεται
όχι στο τέλος της πορείας
αλλά ήδη από την αρχή της κίνησης.
Όχι από το άνοιγμα της πόρτας της καρδιάς μας,
αλλά από το άγγιγμα του πόμολου.
Από εκείνη την εσωτερική στροφή,
όπου ο άνθρωπος παλεύει να αλλάξει.
Και αυτή η θέληση που δεν το βάζει κάτω,
που δεν παραιτείται, που αγωνίζεται,
όταν είναι αληθινή, είναι ήδη χώρος χάριτος!
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου