Κοιτάζοντας όλες τις φρικαλεότητες που συμβαίνουν στη γη, συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να γιατρέψουμε τις πληγές του κόσμου. Δεν μπορούμε να απαλύνουμε τον πόνο. Δεν μπορούμε να σκουπίσουμε τα δάκρυα.
Μόνο ο Θεός μπορεί.
Αλλά μας άφησε στη γη για να σκουπίσουμε τα δάκρυα μερικών συνανθρώπων μας γύρω μας. Ας σκορπίσουμε φως μόνο στη μικρή μας πλατεία. Ας είμαστε - όσο μικροί κι αν είμαστε - φορείς ενός μικρού φωτός, σαν μια πυγολαμπίδα στη νύχτα του κόσμου.
Ο Θεός έχει μια αιωνιότητα παρηγοριάς για όσους υποφέρουν. Ο Θεός γνωρίζει και νιώθει άπειρα όλους τους πόνους του κόσμου, αλλά για τον καθένα έχει ένα δώρο: την αθανασία. Ας είμαστε απλώς καλοί. Και αν όλοθ οι άνθρωποι της αγάπης ενωθούν, θα καταστρέψουν ολόκληρο τον γαλαξία του πόνου που μας περιβάλλει. Γιατί κάθε άνθρωπος είναι ένα σύμπαν και η ίδια η Εκκλησία είναι ένα Σώμα Ανθρώπου: το Σώμα του Χριστού Θεού.
Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου