Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες
Πειρασμός με μορφή ἀνδρός καί ἡ δύναμη τῆς εὐχῆς
Καθαρά Δευτέρα, νύκτα.
Ἐκοιμόμουν, μοῦ κτυπᾶ κάποιος τήν πόρτα, μέ τό φώναγμα: «Αδελφή, ἀδελφούλα», γιά νά μέ ξυπνήσει. Καί ἐξύπνησα, βλέπω ἄνδρα, τό κεφάλι του μέσα ἀπό τήν πόρτα τοῦ κελλιοῦ μου. Τοῦ λέγω: «Τί θέλεις αὐτήν τήν ὥρα;» Ἄρχισε νά μέ κολακεύει, ὡς ἀδελφός, μέ ἐρωτικά λόγια πονηρά. Γυρίζω ἀπό τήν ἄλλη πλευρά καί παίρνω τό κομποσκοίνι καί προσεύχομαι, μιά φωνή μέσα μου: «Εἶναι ὁ διάβολος». Εγώ ἔλεγα ὅτι ἔφυγαν ὅλες οἱ ἀδελφές γιά τήν ἀκολουθία, δέν μέ ξύπνησαν ἀλλά ἄφησαν καί τίς πόρτες ανοιχτές καί μπῆκε τοῦτος ὁ νέος μέσα. Μετά τή φωνή πού πληροφορήθηκα ὅτι ἦταν αὐτός, ἐνῶ γύρισα ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, νά μήν τόν βλέπω, μά είπε τόσα λόγια και τρόπους ερωτικούς, αἰσχρούς νά μέ ἑλκύσει. Αλλά, ἐπικαλούμουν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μέ πίστη, μέ θέρμη πολλή νά μέ λυτρώσει ἀπό τήν παγίδα αυτήν. Μετά από λίγη ώρα μέ ἐκάλυψε ἕνα συννεφάκι, θεῖος γνόφος, μοῦ ἦλθε μία μακαριότης καί θεωρία Θεοῦ καί μυστηρίων, πού ὁ διάβολος ὠρύετο ἔξω. Ἐγώ ἄκουγα τίς φωνές του, ἀλλά δέν ἄκουγα στήν οὐσία τίποτα. Θεῖον πρᾶγμα μέ σκέπαζε ἀρκετή ὥρα. Ἔπειτα μοῦ δόθηκε τόση δύναμη, πού παίρνω τα σπίρτα καί τό κομποσκοίνι νά τόν κάψω, νά τόν κάνω κομμάτια, τόση δύναμη χωρίς καθόλου φόβον. Πράγματι, τό ἔκανα αὐτό, σηκώθηκα, μ' αὐτήν τήν δύναμιν βγαίνω ἔξω ἀπό τό κελλί, τίποτε, οἱ ἀδελφές ἡσύχαζαν, ἡ ὥρα ἦταν μία (1.00 μ. μ.).
«Σ᾿ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, ὅπου με γλύτωσες ἀπό μέγα πειρασμό, ἐνῶ τόση ὥρα μιλοῦσα μαζί του, τόν ὠθοῦσα νά φύγει πόσον! Κύριέ μου, προφθάνεις νά σώσεις τό πλάσμα σου καί ὄχι μόνο μέ γλύτωσες ἀπό μέγα πειρασμό, ἀλλά μέ ἀξίωσες νά ἰδῶ μεγάλα μυστήρια μέ τήν ἐπίσκεψή σου, νά ἐντρυφήσω στήν ἀγάπη σου, νά αἰσθανθῶ τή μακροθυμία σου καί ἀγάπη σου στήν ἀνάξια ἱκέτιδά σου. Σ᾽ εὐχαριστῶ καί δοξάζω τήν ἀνείκαστόν σου δύναμιν καί εὐσπλαχνία καί σέ παρακαλῶ ἀκόμα, μέχρι τέλους ζωῆς νά μέ σκεπάζεις ἀπό τούς πολυμήχανους πειρασμούς καί ἐνέδρας. Γλυκύτατε Ἰησοῦ μου, σε χιλιοευχαριστῶ».
Ἀπόδειξη ὅτι ὁ διάβολος πολεμεῖται ἀπό τό κομποσχοίνι
Καί ἄλλη φορά δέν ἔχω λόγους ή πτωχή νά σοῦ προσφέρω μέ τό στόμα. Μόνον ή καρδιά ξέρει νά ὁμιλήσει διά ἐσέ, ἡ γλῶσσα μου σταματᾶ. Ἦλθε καί πάλιν ὁ πειρασμός νά μοῦ πάρει το κομποσχοίνι μου.
Ἡ μορφή του τόσον ἄσχημη καί βρωμερή, ὡς βλέπουμε τις φωτογραφίες του (στις εικόνες) τήν ἄσχημη μορφή. Τραβάει το κομποσχοίνι τό ἴδιο καί ἐγώ τραβῶ ὅσον μπορῶ μέ δύναμη καί ἐκεῖνος τά ἴδια.
Ἀφοῦ ἀρκετά τραβιόμασταν ἐθύμωσα: Νά μου πάρει τό κομποσχοίνι μου αὐτός; Φώναξα: «Παναγία μου, βοήθησέ με». Καί πράγματι, ἀκούγοντας τό ὄνομα τῆς Παναγίας μας, μοῦ τό ἄφησε καί ἀφοῦ τραβοῦσα μέ δύναμη πέφτω κάτω καί θά χτυποῦσα σοβαρά ἀλλά μέ σκέπασε ἡ χάρη της. Μετά τοῦ ἔδινα να καταλάβει ὅτι ἦταν χαζός διότι μοῦ ἔδωσε τήν ἔννοια ὅτι τόν καίει (τό κομποσχοίνι) καί ὅτι δέν πρέπεινά τό ἀφήνω ἀπό τά χέρια μου. Καί πάλιν, Κύριέ μου γλυκύτατε, σ' εὐχαριστῶ. Μᾶς ἐφοδιάζεις μέ τόσα μέσα διά τήν σωτηρία μου, σκέπασόν με μέχρις ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς καί ν᾿ ἀφήσω τήν ψυχή μου στά ἅγια χέρια σου. Ὦ, πνοή μου, ἀγάπη μου θεία, ἔρως, τροφή τῆς ψυχῆς μου, σκέπασόν με εἰς ὅλην τήν ζωήν μου.
Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ. ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.. ΙΕΡΌ ΗΣΥΧΑΣΤΉΡΙΟ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου