Μνήσθητι Κύριε των δούλων σου, των κοιμηθέντων.

Μνήσθητι Κύριε των δούλων σου, των κοιμηθέντων,

και συγχώρησον, ανάπαυσον και ανάστησον αυτούς,

 ψυχή τε και σώματι,

εις Ανάστασιν ζωής εν τη εσχάτη Σου ημέρα.

Στα μικρά κοιμητήρια

Στα μικρά κοιμητήρια 

που δεν έχουνε πόρτα,

 και από τοίχο δεν κρύβονται

 κι έχουν τάφους με χόρτα,

 οι λυγμοί εναλλάσσονται

 με εικόνων χαμόγελα

που στα χείλη χαράσσονται.

Στα μικρά κοιμητήρια

 ψιθυρίζουν οι θύμησες,

 ιστορίες με πρόσωπα 

από κει που ξεκίνησες.

 Σαν ταινίες προβάλλονται

 της ζωής μας τα δρώμενα,

 που περνάνε και χάνονται.

Στα μικρά κοιμητήρια 

αν ανάψεις καντήλι ,

θα σου πιάσουν κουβέντα

 όσοι κείτονται  φίλοι ,

για στιγμές που περάσατε

 στην ανέμη του χρόνου,

 που δεν τις ξεχάσατε.

Στα μικρά κοιμητήρια 

οι νεκροί δεν κοιμούνται,

καλωσόρισμα κάνουνε

 σε αυτούς που θυμούνται.

Και μαζί με  τους ζώντες

και τα γύρω, ενώνονται 

και δηλώνουν παρόντες .

Στα μικρά κοιμητήρια 

οι νεκροί όταν  κλαίνε,

 σαν θρόισμα ακούγεται

 η φωνή τους και λένε:

Λήθη  είναι ο θάνατος,

 μα όποιον θυμούνται 

κείνος μένει αθάνατος.

Σε  μικρό κοιμητήρι

με πηγαίνουν τα βήματα,

με το βλέμμα μου ψάχνω

 στα δικά μου τα μνήματα,

το καντήλι ν' ανάψω,

 να τους  πω δεν τους ξέχασα

και μαζί τους να κλάψω..

Βασίλης Κυπριωτάκης 2022