Πολλές φορές, από καλή πρόθεση, αφήνουν κάποιοι πάνω στο μνήμα του ανθρώπους τους ένα ηλεκτρικό κεράκι.

Πολλές φορές, από καλή πρόθεση, 

αφήνουν κάποιοι πάνω 

στο μνήμα του ανθρώπους τους 

ένα ηλεκτρικό κεράκι. 

Δεν είναι κακό με την έννοια της αμαρτίας

αλλά η Εκκλησία μας έμαθε κάτι πιο βαθύ.

Δεν ανάβουμε το καντήλι ή το φυσικό κερί 

επειδή φοβούνται οι κεκοιμημένοι μας το σκοτάδι.

Δεν το χρειάζονται για να “βλέπουν”.

Το λάδι συμβολίζει το έλεος του Θεού 

που στάζει σαν βάλσαμο 

στις ταλαίπωρες ψυχές μας 

και το κερί τον άνθρωπο που λιώνει 

λίγο-λίγο από θυσιαστική αγάπη,

και επειδή η αγάπη δεν είναι ακτιβισμός, μια ιδέα

αλλά ενασρκώνεται στο πρόσωπο του Χριστού

που είναι και Φως και Ζωή

καθώς καίγεται σκορπά τριγύρω φως!

Γι’ αυτό και όταν 

ανάβουμε το καντήλι και το κερί

δεν κάνουμε απλά 

μια πρακτική εκκλησιαστική κίνηση

αλλά είναι σαν να λέμε σιωπηλά  προσευχόμενοι

“Κύριε, 

όπως καίγεται τούτο το καντήλι, τούτο το κερί

έτσι ας απλωθεί το Ελεός Σου, το Φως Σου 

και στις ψυχές που Σου εμπιστευόμαστε.”

Το κερί, το καντήλι δεν υπάρχουν 

για να μας συγκινήσουν αισθητικά.

Δεν είναι διακόσμηση.

Είναι τρόπος να στραφεί η καρδιά στον Θεό.

Όταν κυνηγάμε την ατμόσφαιρα, 

εύκολα χάνουμε την προσευχή. 

Η Εκκλησία δεν φτιάχνει ατμόσφαιρα 

αλλά μας βοηθά 

να καλλιεργήσουμε σχέση με τον Θεό. 

Υπάρχει και κάτι ακόμη 

που συναντάμε συχνά στα μνήματα, 

τα ψεύτικα λουλούδια.

Όχι από αμέλεια, αλλά από φόβο.

Μήπως φανεί ο τάφος “άδειος”. 

Μήπως πουν ότι 

δεν φροντίσαμε τους ανθρώπους μας.

Όμως η Εκκλησία μιλά πολλές φορές 

όχι τόσο για το άδειο αλλά κυρίως για το ψεύτικο.

Το ψεύτικο λουλούδι ναι δεν μαραίνεται

αλλά και δεν ζει όμως και ξέρετε 

ο άνθρωπος μας δεν έπαψε να υπάρχει. 

Εν τω μεταξύ η φύση 

μας έχει δώσει κι άλλες λύσεις. 

Υπάρχουν φυτά ανθεκτικά, που ζουν με λίγο νερό.

Τέλος είναι αλήθεια ότι 

τα μνήματα έχουν γίνει προέκταση του σπιτιού μας 

όμως ξεχνάμε πως δεν είμαστε μόνοι.

Τα νερά και τα περισσεύματα της φροντίδας μας 

δεν χρειάζεται να τα κερνάμε όπου να’ ναι.... 

Πόσοι εγκαταλελειμμένοι τάφοι 

έχουν γίνει σκουπιδότοποι.... 

Αν δεν μάθουμε να σεβόμαστε τους γύρω μας 

δύσκολα θα τιμήσουμε αληθινά 

εκείνον που αναπαύεται μέσα στον μνήμα. 

Είναι κρίμα εξαιτίας παρεξηγήσεων

(τις οποίες θρέφουν τα πάθη μας)

τα κοιμητήρια από χώροι προσευχής  

να παραμορφώνονται σε αυλές γειτονιάς. 

Μη γένοιτο....

Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.