ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ;

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ;

Μικρή σαν ήταν, με ρωτούσε

πώς είναι ο Παράδεισος·

κι εγώ της απαντούσα τότε

με όσα έπρεπε ν’ ακούει:

Έχει μπαλόνια, έχει παιχνίδια,

κούκλες, χιλιάδες φουσκωτά

και τσουληθρο-τραμπαλο-κούνιες,

δέντρα που βγάζουν παγωτά,

και καραμέλες ζελεδάκια

και είναι όλα δωρεάν

και σ’ άλλα δέντρα γαριδάκια

για εκατομμύρια παιδιά.

Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμη,

ζητούσε πάλι να μάθει

τι έχει ο Παράδεισος.

Και πάλι εγώ της απαντούσα

με λόγια και εικόνες ταιριαστές

και πράγματα τόσα οικεία

για το μυαλό και την καρδιά.

Έχει αγόρια και κορίτσια

κι είν’ όλοι φίλοι κολλητοί·

που δεν μαλώνουν, δεν χτυπιούνται,

παίζουν χωρίς σταματημό·

σχολείο δεν έχει· ούτε νύχτα,

πάντοτε μέρα είναι εκεί

κι ένας ήλιος όλους φωτίζει

και τους ζεσταίνει διαρκώς.

Πρόσφατα πάλι ξαναρώτησε

και άλλαξε πλέον 

μαζί με τα λόγια κι ο Παράδεισος·

Έχει αγγέλους, έχει αγίους,

είναι γεμάτος από φως,

μέρος υπεροχο, αλήθεια!

η καλοσύνη κυβερνά·

παντού ειρήνη, δικαιοσύνη,

αγάπη, ευτυχία, χαρά·

και αδικίες ή στεναχώριες,

πόνος και δάκρυ πουθενά!

Μακάρι όμως να την προλάβω,

σαν φτάσει κι αυτή στην ηλικία μου,

για να της πω ένα μεγάλο, 

το πιο μεγάλο μυστικό·

ότι ο Παράδεισος δεν έχει 

τίποτε απ’ όσα άκουγε μικρή,

ούτε παιχνίδα, ούτε τραγούδια

ή φαγητά ή πιοτά ή λουλούδια,

ότι εν τέλει έχει έναν,

έναν μονάχα άνθρωπο!

κανέναν άλλον· μόνον ΕΝΑΝ,

που φέρει μέσα Του πολλούς,

που κουβαλά σε ένα σώμα

μυριάδες μύρια πρόσωπα·

σώμα μ’ όλες τις υποστάσεις,

που είναι το σώμα που κι αυτή

έτρωγε και έπινε κι ότι είναι

Παράδεισός μας ο Χριστός,

Αυτός που πάντα την αγαπάει

κι αυτή, αν θέλει, Τον αγαπά,

αλλ’ όχι μόνο Του· μα με όσους

μέσα Του Εκείνος κουβαλά.

Δεν ξέρω, αν ζήσω τόσα χρόνια

κι αν θα προλάβω να της το πω,

κι αν τελικά θα καταλάβει,

αν το απορρίψει ή το δεχθεί.

Ελπίζω όμως να γνωρίσει

για του ανθρώπου τον σκοπό 

ένας Θεός το τι σημαίνει

ΕΝΑΣ σε τρία πρόσωπα,

τρεις υποστάσεις σε μόνον ΜΙΑ, 

σε μια και μόνον μια ύπαρξη...

π. Σ. Μ.