WHEN LIUTPRAND OF CREMONA MET NIKIFOROS FOKAS.ΟΤΑΝ Ο ΛΙΟΥΤΠΡΑΝΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΕΜΟΝΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΦΩΚΑ.

ΟΤΑΝ Ο ΛΙΟΥΤΠΡΑΝΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΕΜΟΝΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΦΩΚΑ

   Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχει ένα παλάτι θαυμαστής ομορφιάς και μεγέθους, που οι Έλληνες ονομάζουν Μαγναύρα. Μπροστά στον θρόνο του αυτοκράτορα στεκόταν ένα δέντρο από επιχρυσωμένο χαλκό, του οποίου τα κλαδιά, επίσης από επιχρυσωμένο χαλκό, ήταν γεμάτα με πουλιά διαφορετικών μεγεθών, που εξέπεμπαν τραγούδια ανάλογα με το είδος τους.

   Ο θρόνος του αυτοκράτορα ήταν κατασκευασμένος έτσι ώστε τη μία στιγμή να είναι χαμηλός, έπειτα ψηλότερος, και κατόπιν εξαιρετικά υψηλός· δίπλα υπήρχαν λιοντάρια τεράστιου μεγέθους (αν και δεν ήταν σαφές αν ήταν από ξύλο ή από χαλκό, πάντως ήταν καλυμμένα με χρυσό) που έμοιαζαν να τον φρουρούν χτυπώντας το έδαφος με τις ουρές τους, βρυχόνταν με ανοιχτά στόματα και τρεμοπαίζουσες γλώσσες.

   Όταν οδηγήθηκα ενώπιον του αυτοκράτορα, τα λιοντάρια βρυχήθηκαν και τα πουλιά κελάηδησαν, το καθένα σύμφωνα με το είδος του. Αφού προσκύνησα τον αυτοκράτορα τρεις φορές, σήκωσα το κεφάλι μου και ενώ προηγουμένως τον είχα δει να κάθεται ελαφρώς υπερυψωμένος από το έδαφος, ξαφνικά τον αντίκρισα με διαφορετικά ενδύματα στο ύψος σχεδόν της οροφής του ανακτόρου. Δεν μπορούσα να κατανοήσω πώς το έκανε αυτό, εκτός αν ανυψώθηκε εκεί με κάποιον μηχανισμό.

   Ο ίδιος δεν μίλησε καθόλου, διότι, ακόμη κι αν το επιθυμούσε, η μεγάλη απόσταση ανάμεσά μας δεν θα το επέτρεπε· έτσι μου απευθύνθηκε μέσω ενός αξιωματούχου.

Λιουτπράνδος της Κρεμόνας, Relatio de legatione Constantinopolitana, βιβλίο 6 (5)

WHEN LIUTPRAND OF CREMONA MET NIKIFOROS FOKAS

   In Constantinople, there is a palace of marvelous beauty and size, which the Greeks call Magnaura. In front of the emperor’s throne stood a tree made of gilded bronze, whose branches, also of gilded bronze, were filled with birds of various sizes that sang according to their species.

   The emperor’s throne was constructed so that at one moment it was low, then higher, and finally extremely tall, beside it were lions of immense size (although it was unclear whether they were made of wood or bronze, they were certainly covered in gold) that seemed to guard him, striking the ground with their tails, they roared with open mouths and flickering tongues.

   When I was led before the emperor, the lions roared and the birds chirped, each according to its kind. After bowing to the emperor three times, I lifted my head and, while I had previously seen him seated slightly above the ground, I suddenly saw him dressed in different garments, almost at the height of the palace ceiling. I could not understand how he managed this, unless perhaps he had been lifted there by some mechanism.

   He did not speak at all himself, because even if he had wished to, the great distance between us would have made it impossible; instead, he addressed me through an official.

Liutprand of Cremona, Relatio de legatione Constantinopolitana, Book 6 (5)