Ο Άγιος Μάρτυρας Μαυρίκιος
21 Φεβρουαρίου – Η Πίστη που Δεν Γονάτισε Μπροστά στο Ξίφος
Σε ταραγμένους καιρούς, όταν η προφορά του ονόματος του Χριστού ήταν καταδίκη σε θάνατο, ζούσε ένας άντρας ονόματι Μαυρίκιος – στρατιώτης στην κλίση, αλλά Χριστιανός στην καρδιά.
Ήταν αρχηγός εβδομήντα στρατιωτών. Ένας σεβαστός, δυνατός, δίκαιος άνθρωπος. Αλλά πέρα από την πανοπλία, κουβαλούσε κάτι βαρύτερο από το ξίφος: την πίστη στον Χριστό. Όχι μια πίστη που ειπώθηκε μόνο ψιθυριστά, αλλά ζούσε με κάθε ανάσα.
Μια μέρα, τα νέα έφτασαν στα αυτιά των ειδωλολατρών ηγεμόνων: Ο Μαυρίκιος και οι στρατιώτες του είναι Χριστιανοί.
Οδηγήθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου. Τους υποσχέθηκαν ζωή, αξιώματα, πλούτο... αν προσέφεραν θυσία στα είδωλα.
Ο Μαυρίκιος κοίταζε μπροστά, χωρίς φόβο.
«Η ζωή χωρίς τον Χριστό δεν είναι ζωή», είπε.
«Πάρτε το σώμα μου, αλλά δεν μπορείτε να πάρετε την ψυχή μου».
Για αυτή την ομολογία, άρχισαν τα βασανιστήρια.
Ξυλοκοπήθηκαν, ταπεινώθηκαν, ρίχτηκαν σε κρύα νερά, αφέθηκαν στον παγετό, δεμένοι σε δέντρα. Τα σώματά τους εξασθενούσαν, αλλά τα μάτια τους έκαιγαν από φως. Όσοι τους παρακολουθούσαν έβλεπαν πόνο – αλλά υπήρχε γαλήνη μέσα τους.
Λέγεται ότι την πιο δύσκολη νύχτα, όταν το κρύο τσίμπησε τη σάρκα τους και οι πληγές τους τσούξαν, ο Μαυρίκιος σήκωσε το βλέμμα του στον ουρανό και ψιθύρισε:
«Κύριε, αν ο πόνος μου φέρει έστω και μια καρδιά πιο κοντά Σου, δέξου την».
Το πρωί, οι δεσμοφύλακες βρήκαν κάτι που δεν καταλάβαιναν: όχι μίσος, όχι απελπισία, αλλά μια γαλήνη που δεν ήταν αυτού του κόσμου.
Ο θάνατός τους ήταν σκληρός. Σκοτώθηκαν για την πίστη τους.
Αλλά το αίμα τους δεν ήταν το τέλος – ήταν η αρχή.
Γιατί εκεί που η δύναμη του κόσμου ήθελε να συντρίψει, ο Θεός ανέδειξε την εξομολόγηση. Και το όνομα του Μαυρικίου δεν χάθηκε στην ιστορία – έγινε προσευχή.
🌿 Τι μας διδάσκει ο Άγιος Μαυρίκιος σήμερα;
Αυτή η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στο σπαθί.
Δεν βρίσκεται στις θέσεις.
Δεν βρίσκεται στον φόβο.
Είναι στην πίστη που παραμένει όρθια όταν όλοι οι άλλοι γονατίζουν.
Στις 21 Φεβρουαρίου, όταν αναφέρουμε το όνομά του, ας αναρωτηθούμε:
Για τι είμαστε έτοιμοι να υποφέρουμε;
Τι δεν θα προδώσαμε ποτέ;
Επειδή το μαρτύριο δεν ξεκινά από το ικρίωμα.
Ξεκινά από την καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου