Γράφει ὁ Κων/νος Κούρκουλας: «Ήταν συγκλονιστική ἡ ἀφήγησι, τήν ὁποία μοῦ ἔκανε ὁ παπα-Παναγῆς Θεοδωρακόπουλος.

Γράφει ὁ Κων/νος Κούρκουλας: «Ήταν συγκλονιστική ἡ ἀφήγησι, τήν ὁποία μοῦ ἔκανε ὁ παπα-Παναγῆς Θεοδωρακόπουλος γιά τό πῶς ἀντιμετώπισε τη μεγάλη δοκιμασία τῆς ζωῆς του ὅταν σέ ἡλικία τριάντα τόσων ἐτῶν, νεοχειροτόνητοςἱερέας, ἔχασε τήν πρεσβυτέρα του καί μέσα στόν ἴδιο χρόνο υποχρεώθηκε να σταθῆ πίσω ἀπό τό φέρετρο τῆς μοναχοκόρης του.

Τελούσαμε μοῦ ἀφηγεῖτο στήν ταράτσα τοῦ σπιτιοῦ του, πού ξανοιγόταν στον ἀπέραντο ὁρίζοντα καί νόμιζες πώς καθόσουν σε φτερούγα ἀεροπλάνου, τελούσαμε τα μνημόσυνα καί τῶν δύο.

Μάνας καί θυγατέρας. Ήταν Κυριακή πρωΐ, θαμπούλια ἀκόμη καί ἑτοιμαζόμουν γιά τή Θεία Λειτουργία, ὅταν σε κάποια στιγμή ἀκούω ἀπό κάτω ἀπό τό διάσελο ἕνα φοβερό μοιρολόι. Ηταν τό λεφούσι, πού ἀνέβαινε ἀπό τά γύρω χωριά κατά τήν Ἐκκλησία γιά τό μνημόσυνο και μοιρολογούσε γοερά.

Στό ἄκουσμα αὐτοῦ τοῦ θρήνου πιάσθηκε ἡ ἀναπνοή μου. Μοῦ ἦρθε να δρασκελίσω τά κάγκελα τῆς βεράντας καί νά ἀφεθῶ στούς βράχους. Πισωπάτησα, ὅμως, καί σωριάσθηκα σε μία πολυθρόνα. Καί μοῦ ᾽ρθε ἡ σκέψι: “Μωρέ νά τό 'μαθε τάχατες ὁ Θεός τό κακό τό ὁποῖο μέ βρῆκε; Νά τό 'μαθε;".

Τί κουταμάρες εἶναι αὐτές πού διαλογᾶσαι παπα-Παναγῆ, ἀντιλόγησα. Ἐδῶ τό 'μαθε ὅλος ὁ κόσμος καί μοιρολογᾶ καί δέν θά τό 'μαθε ὁ Θεός;

Τί παραλογᾶσαι... Ὥστε τό 'μαθε ὁ Θεός, ξανασκέφθηκα... Τότε ἀφοῦ τό ξέρει ὁ Θεός, ξέρει καί τά μέτρα τά ὁποῖα θά λάβη γιά νά τά βγάλω πέρα.

Ἀκοῦς, παπᾶ φώναξα μέσα μου, ὁ Θεός τό ξέρει καί εἶπε ὅτι θά τά βγάλης πέρα. Δέν θά βουλιάξης.

Αὐτό εἶπε ὁ Θεός. Καί δέν μπορεῖς ἐσύ, παπά βγάλης ψεύτη τό Θεό. Τ᾽ ἀκοῦς;...

Καί εἶπα: ψεύτη ἐγώ τό Θεό δέν τόν βγάζω

Ρίχθηκα στο πέλαγος καί μέ τή βοήθειά του τα εβγαλα πέρα. Διάβηκα τόν καύσωνα τῆς χηρείας μου καί τόν παγετῶνα τῆς μοναξιάς μου κρατώντας Τον ἀπό τό χέρι... Καί δέν κιότεψα πουθενά»

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.