Μετεωρίτικοι Στοχασμοί
"Ὁ Χρόνος καὶ ἡ Ψυχή"
Τί παράξενη ἀλήθεια! Ὁ χρόνος δὲν εἶναι ἴδιος γιὰ ὅλους, μεταμορφώνεται ἀνάλογα μὲ τὴν καρδιὰ ποὺ τὸν βιώνει.
Ὅταν πονᾶμε, ἡ ὥρα γίνεται αἰῶνας. Τὸ λεπτὸ μοιάζει χρόνος, ἡ νύχτα ἀτελείωτη. Τὸ δάκρυ στέκει παγωμένο στὸ μάγουλο καὶ ὁ καιρὸς σταματᾶ, περιμένοντας τὴν ψυχὴ νὰ συνέλθει.
Ὅταν χαιρόμαστε ὅμως, ὁ χρόνος φτερουγίζει! Ξεφεύγει σὰν πουλὶ ἐλεύθερο. Ἡ μέρα γίνεται στιγμή, ἡ χαρὰ φευγαλέα σκιά.
Μήπως ὅμως αὐτὸ εἶναι ἡ διδαχή; Μήπως ἡ βραδύτητα τοῦ πόνου μας καλεῖ σὲ μετάνοια; Μήπως ἡ ταχύτητα τῆς χαρᾶς μας προειδοποιεῖ γιὰ τὴν φθαρτότητα ὅλων;
Ἡ αἰωνιότητα δὲν ἔχει ρολόγια. Ἐκεῖ, οὔτε πόνος θὰ καθυστερεῖ, οὔτε χαρὰ θὰ φεύγει.
Ὁ Θεὸς μαζί μας.
π. Βαρλαὰμ Μετεωρίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου