Ο ιερομόναχος Νικόδημος πνευματικός ο Κρης.Ο Πνευματικός του Αγίου Όρους.

Ο πάτερ Νικόδημος στη Μονή της Αγίας Ειρήνης

Ο πάτερ Νικόδημος υπηρέτησε την Ιερά Μονή Αγίας Ειρήνης ως εφημέριος. Ο πνευματικός αγώνας του συνεχίστηκε με ολονύκτιες προσευχές, νηστεία και καθημερινές επισκέψεις στα κοντινά εξωκλήσια που τις περισσότερες φορές αγρυπνούσε σ' αυτά. Σε μια τέτοια του επίσκεψη στο εξωκλήσι του Προφήτη Ζαχαρία, ξεκινώντας από τη Μονή, στα μέσα σχεδόν της διαδρομής απάντησε πάνω σ' ένα βράχο ένα δαιμόνιο και τον περιγελούσε. Ο πάτερ Νικόδημος χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του συνέχισε τον δρόμο προσευχόμενος μέχρι που έφτασε στο εξωκλήσι όπου έκανε ολονύχτια προσευχή. Αναχωρώντας την επομένη μέρα για την Ιερά Μονή το δαιμόνιο βρισκόταν πάλι στο ίδιο μέρος βρίζοντας τον πάτερ Νικόδημο, ο οποίος ψέλλιζε την προσευχή του. 

Μόλις έφτασε στην Αγία Ειρήνη, έφτιαξε ένα μεγάλο σταυρό, πήρε σκαπανικά εργαλεία και αφού σήκωσε τον σταυρό στην πλάτη του κατευθύνθηκε στο σημείο που είχε συναντήσει το δαιμόνιο. Μόλις έφτασε άρχισε να διαβάζει το Μέγα Ευχολόγιον και αφού έκανε ένα λάκκο με το σφυρί και την αξίνα, τοποθέτησε το σταυρό πάνω στο βράχο. Έκτοτε το δαιμόνιο εξαφανίστηκε και δεν ξαναπαρουσιάστηκε.

Οι μοναχές της Αγίας Ειρήνης που φρόντιζαν καθημερινά το κελί του π. Νικόδημου παρατήρησαν ότι το κρεβάτι του ήταν συνεχώς περιποιημένο και στρωμένο όπως αυτές το άφηναν την προηγούμενη ημέρα”, «εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου» (δεν θα εισέλθω εις την σκηνήν που κατοικώ, ούτε θα ανεβώ στο στρωμένο κρεββάτι μου). Αποφάσισαν τότε να ενημερώσουν την ηγουμένη Κορνηλία, η οποία αποφάσισε να παρακολουθήσει με άλλες μοναχές μια βραδιά τον π. Νικόδημο και να δει για ποιον λόγο δεν κοιμόταν στην κλίνη του. 

Μόλις άρχισε να βραδιάζει είδαν το γέροντα να αναχωρεί από την μονή Αγίας Ειρήνης και να κατευθύνεται στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Ψηλού που βρίσκεται άνωθεν της μονής, στο όρος Κουδούνι. Οι μοναχές κάθισαν στην κεντρική πύλη της Ιεράς μονής περιμένοντας τον γέροντα να επιστρέψει. Την επομένη το πρωί, μόλις η μέρα χάραζε, είδαν τον π. Νικόδημο να κατεβαίνει από το φαράγγι του Χαλασιά και πιο συγκεκριμένα από την περιοχή  Κοπέλι, με συνοδεία μια μαυροφόρα γυναίκα.

Μόλις όμως πλησίαζαν τη μονή, πλησίον του κοιμητηρίου, η μαυροφόρα γυναίκα αποχαιρέτησε τον γέροντα και μπήκε στον κοιμητηριακό ναό. Ο γέροντας κατευθύνθηκε στο κελί του ενώ οι μοναχές που ήταν κρυμμένες στον περίβολο της μονής κατευθύνθηκαν με την ηγουμένη στον κοιμητηριακό ναό της Αγίας Μαρίνας που είχε μπει η μαυροφόρα γυναίκα ώστε να αποκαλύψουν την ταυτότητά της. Φθάνοντας στο ναό έψαξαν και εντός και εκτός αυτού χωρίς όμως αποτέλεσμα εφόσον η μαυροφόρα γυναίκα είχε εξαφανιστεί. Τότε αποφάσισαν να μεταβούν στο κελί του

Όσιου γέροντα και να τον ρωτήσουν ποια ήταν η γυναίκα που τον συνόδευε από το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη. Ο π. Νικόδημος αφού οι μοναχές του έδωσαν υπόσχεση να μην τον παρακολουθήσουν ποτέ ξανά τους είπε ότι η γυναίκα που τον συνόδευε και μπήκε στον κοιμητηριακό ναό ήταν η Αγία Μαρίνα.

Βιβλιογραφία.Μυρων Ξυλούρης.

Ο ιερομόναχος Νικόδημος πνευματικός ο Κρης.

Ο Πνευματικός του Αγίου Όρους.