Όταν ο Άγιος Παρθένιος, ο ασκητής του Κιέβου, προσπάθησε να μάθει την αληθινή έννοια του μοναστικού πολιτισμού, η Μητέρα του Θεού του απάντησε: «Ο μοναχός που φέρει το σχήμα είναι ένας άνθρωπος που προσεύχεται για όλο τον κόσμο». Οι Πατέρες λοιπόν ορίζουν τον μοναχό ως μεσίτη για τον κόσμο. Πώς γίνεται ο μοναχός μεσίτης για τον κόσμο; Αναλαμβάνοντας την κάθοδο του Χριστού. Ταπεινώνεται μέχρι το τέλος, ακόμη και μέχρι τον πάτο της κόλασης, όπου συναντά τον Χριστό. Εκεί ενώνεται μαζί Του και λαμβάνει την κατάστασή Του: την ίδια την επιθυμία για τη σωτηρία ολόκληρου του κόσμου.
Πράγματι, ένας μοναχός εκπληρώνει την κλήση του όταν αποκτά τέλεια ομοιότητα με τον Χριστό· όταν γίνεται ένας άλλος Αδάμ και αποκτά την παγκόσμια διεύρυνση του Νέου Αδάμ-Χριστού, με την οποία μεσολαβεί για τη σωτηρία του κόσμου.
Ένας μοναχός ρώτησε κάποτε στην προσευχή του: «Κύριε, τι είναι ένας μοναχός;» Εξαντλημένος κοίταξε μια εικόνα του σταυρωμένου Χριστού και μια δυνατή σκέψη ακούστηκε στην καρδιά του: «Είμαι ο Μοναχός!» Ο σταυρωμένος Κύριος της δόξας απάντησε ως ο αληθινός Μοναχός. Έτσι, ο μοναχός γίνεται μίμηση του σταυρωμένου Κυρίου όταν η ζωή του της εκούσιας σταύρωσης τον οδηγεί στην διεύρυνση της αγάπης για τον Θεό.
— Απόσπασμα από: Η Ετερότητα της Αγάπης (σελ. 303-304) • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχαρού)
Αγοράστε το βιβλίο στο: essexmonastery.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου