"Ὁ Σταυρὸς στὰ Νερά"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Τὰ Θεοφάνεια ξημέρωσαν μὲ παγωμένο ἄνεμο ποὺ χάϊδευε τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ. Στὴν ὄχθη, πλῆθος πιστῶν συγκεντρώθηκε γιὰ τὸν Μεγάλο Ἁγιασμό.
Ὁ γέροντας ἱερέας ὕψωσε τὸν Τίμιο Σταυρὸ ψηλά. Ἡ φωνή του ἀντήχησε: "Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου, Κύριε..." Καὶ μὲ εὐλαβικὴ κίνηση, τὸν ἔριξε στὰ κρυστάλλινα νερά.
Ἀμέσως, δεκάδες κολυμβητὲς βούτηξαν. Μικροὶ καὶ μεγάλοι, νέοι καὶ γέροντες, ὅλοι μαζὶ στὸ παγωμένο ποτάμι. Χέρια ἁπλώνονταν, καρδιὲς κτυποῦσαν, προσευχὲς ψιθυρίζονταν.
Ὁ μικρὸς Νικόλας, δεκατριῶν χρονῶν, κολυμποῦσε δίπλα στὸν παπποῦ του, τὸν ἑβδομηντάρη Κωνσταντῆ. Ξαφνικά, τὰ δάχτυλα τοῦ παιδιοῦ ἄγγιξαν κάτι λαμπερό. Ἅρπαξε τὸν Σταυρὸ καὶ τὸν ὕψωσε θριαμβευτικά!
Ἀλλὰ ὅταν βγῆκε στὴν ὄχθη, κοίταξε τὸν παπποῦ του ποὺ χαμογελοῦσε ὑγρὸς καὶ τρέμοντας. Χωρὶς δισταγμό, ὁ Νικόλας τοῦ ἔδωσε τὸν Σταυρὸ νὰ τὸν φιλήσει πρῶτος.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ ἀληθινὴ εὐλογία δὲν βρίσκεται στὸ νὰ κερδίσεις, ἀλλὰ στὸ νὰ μοιραστεις. Ὅταν τιμᾶμε τοὺς μεγαλύτερούς μας, πολλαπλασιάζουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου