Αύριο η μνήμη του Οσίου Βησσαρίωνα
(Ι. Μονή Αγάθωνος Λαμίας)....
Ο Άγιος ως ποιμένας πραγματικός ήταν
η ένσαρκη ανοιχτή θεραπεύουσα αγκαλιά
του Θεού-Πατέρα μέσα στον κόσμο...
Κι ο Θεός σφράγισε τη πορεία του Αγίου
με ένα γεγονός συγκλονιστικό:
την σωματική του αφθαρσία...
Ο Άγιος θα στέκεται(όσο ο Θεός το επιτρέπει)
ως μόνιμη θύμηση του προορισμού μας....
Ότι ήλθαμε στην ύπαρξη
όχι για να μας χωνέψει η γη,
αλλά για να μας «καταπιεί» ο Παράδεισος.
Κι είναι αλήθεια
ότι μονάχα κοντά στον Θεό ο άνθρωπος
βρίσκει την αιτία και τον λόγο της υπάρξεώς του.
Γιατί εδώ που τα λέμε
ο τρόπος που ζούμε δείχνει
ότι δεν το γνωρίζουμε ή διαρκώς το ξεχνάμε.
Ο Άγιος, ακόμη και έτσι...σιωπηλός
(θα)συνεχίζει να κηρύττει
ότι ο θάνατος δεν είναι τέλος αλλά πέρασμα,
όχι απώλεια αλλά πρόσκληση Ζωής αιωνίου.
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου