Την τέταρτη μέρα του μήνα , η Σύναξη όλων των Εβδομήντα Αποστόλων του Χριστού.

Την τέταρτη μέρα του μήνα , η Σύναξη όλων των Εβδομήντα Αποστόλων του Χριστού.

Σήμερα εορτάζονται όλοι μαζί οι Εβδομήκοντα Απόστολοι. Ο καθένας από αυτούς, όμως, εορτάζεται ξεχωριστά σε διαφορετικές ημέρες των μηνών. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορέσαμε να βρούμε κοινό Συναξάρι γι’ αυτούς, επειδή τα ιδιαίτερα Συναξάρια του καθενός έχουν γραφεί στη δική του ξεχωριστή ημέρα. Και όποιος το επιθυμεί, ας τα αναζητήσει.

Κάποιος όμως θα μπορούσε να απορήσει: γιατί, εκτός μόνο από τους Δώδεκα Αποστόλους, όλοι οι υπόλοιποι Απόστολοι ονομάζονται Εβδομήκοντα και όχι περισσότεροι; Διότι είναι φανερό ότι είναι περισσότεροι από εβδομήντα, αφού μόνο εκείνοι που αναφέρονται σε όλες τις επιστολές του μακαρίου Παύλου και συγκαταλέγονται μαζί με τους Εβδομήκοντα ξεπερνούν τους πενήντα. Αυτοί όμως δεν ανήκουν στους Εβδομήκοντα Αποστόλους εκείνους που εξέλεξε ο Κύριος, όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, αλλά είναι άλλοι, που έγιναν μαθητές του Αποστόλου Παύλου ή και των λοιπών Αποστόλων από τους Δώδεκα. Και μπορεί κανείς να δει σχετικά στην εικοστή όγδοη Ιουλίου, στο Συναξάρι του Προχόρου, του Νικάνορα, του Τίμωνα και του Παρμενά.

Για την επίλυση λοιπόν αυτής της απορίας λέμε ότι όλοι οι Απόστολοι μετά τους Δώδεκα ονομάζονται με ένα κοινό όνομα Εβδομήκοντα, ίσως επειδή ο αριθμός εβδομήντα είναι αόριστος και δηλώνει πλήθος. Όπως είπε ο Κύριος στον Πέτρο: «Δεν σου λέω να συγχωρείς τον αδελφό σου έως επτά φορές, αλλά έως εβδομήντα φορές επτά», δηλαδή πολλές και αμέτρητες φορές, όπως ερμηνεύει ο ιερός Θεοφύλακτος. Ή ονομάζονται Εβδομήκοντα οι Απόστολοι μετά τους Δώδεκα και όχι περισσότεροι, ίσως για να διατηρηθεί ο σεβασμός και η τιμή του αριθμού εκείνου που όρισε ο Κύριος για τους Εβδομήκοντα Αποστόλους που ο ίδιος εξέλεξε. Έτσι και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αν και ο Ιούδας είχε αποχωρήσει από τον αριθμό των Δώδεκα Αποστόλων, μετά την Ανάσταση είπε για τον Θωμά ότι ήταν ένας όχι από τους έντεκα αλλά από τους Δώδεκα, για να διαφυλάξει τον σεβασμό και την τιμή του αριθμού δώδεκα, τον οποίο όρισε ο Κύριος για τους Δώδεκα Αποστόλους. Αν όμως κάποιος πιο διορατικός γνωρίζει άλλον, υψηλότερο λόγο από αυτόν, ας προσέλθει και ας τον πει· και εμείς θα του είμαστε ευγνώμονες για αυτή τη γνώση.

Σημείωσε ακόμη ότι ο θεόπνευστος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει αλληγορικά τους Εβδομήκοντα αυτούς Αποστόλους ως τα εβδομήντα στελέχη των φοινίκων που υπήρχαν στην Ελίμ, το οποίο σημαίνει ανάβαση ή αύξηση. Διότι λέει τα εξής: «Ανεβαίνοντας προς τελειότερη κατανόηση και προχωρώντας σε πνευματική αύξηση… θα βρούμε τα εβδομήντα στελέχη των φοινίκων, δηλαδή τους μαθητές που αναδείχθηκαν από τον Χριστό και μάλιστα με θαυμαστό τρόπο. Οι Εβδομήντα που είναι μετά τους Δώδεκα παρομοιάζονται με φοίνικες. Και θαυμάζουμε τους Εβδομήντα και λέμε ότι είναι σαν φοίνικες. Διότι το φυτό αυτό είναι γερό στην καρδιά, βαθιά ριζωμένο και καρποφόρο, και πάντοτε τρέφεται από τα νερά. Τέτοιους λέμε ότι είναι και οι Άγιοι: καθαρός είναι ο νους τους, σταθερός και καρποφόρος, και συνηθισμένος να τρέφεται από τα νοητά νερά».

από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, «Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού»,