Η σιωπή του πηγαδιού
Το χωριό είχε πηγάδι, αλλά δεν είχε ησυχία.
Όλοι μιλούσαν για το καλό, για την αδικία, για το τι «πρέπει» να γίνει.
Κανείς όμως δεν άκουγε.
Όταν το πηγάδι στέρεψε, άρχισαν οι φωνές.
«Φταίει ο καιρός», έλεγαν.
«Φταίνε οι άλλοι».
«Φταίει το παρελθόν».
Ένας περαστικός στάθηκε μπροστά στο άδειο πηγάδι και δεν είπε τίποτα.
Έσκυψε, άκουσε τον αντίλαλο και έφυγε.
Την επόμενη μέρα, οι χωρικοί έκαναν το ίδιο.
Για πρώτη φορά σώπασαν.
Κοίταξαν μέσα τους, όχι μέσα στο πηγάδι.
Κάποιοι έφυγαν.
Κάποιοι άλλαξαν.
Και κάποιοι έμειναν σιωπηλοί για πάντα.
Το πηγάδι δεν γέμισε με νερό.
Γέμισε με αλήθεια.
Η αγάπη δεν είναι πάντα να διορθώνεις τον κόσμο. Μερικές φορές είναι να σταματάς να μιλάς, για να ακούσεις τι λείπει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου